Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


EINO (BAAKE) VAN HET ZONNEBEEKBOS & FILU (TOBOR) VOM FLÖRBACH

Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, toen hij 9 jaar was heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd en is zelfs al overgrootvader.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Eino (Baake) van het Zonnebeekbos doet het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar podiumplaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien, zo ook in de jacht.
Het is genieten met dit duo.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

donderdag 10 november 2016

Henzen zijn eerste apport van vos

Afgelopen vrijdag was onze 4e jachtdag met 4 geweren en heb Tobor en Henzen om de beurt ingezet. Het weer was ons goed gezind en het beloofde weer een mooie jachtdag te worden. Door hoge groenbemesting, dichte rietkragen, bieten en bramen heb ik Tobor en Henzen gestuurd. Ze deden goed hun best. Henzen prutste een konijn uit de bramen, deze ging mooi dwars van mij weg maar miste deze helaas toch. Jammer voor Henzen... het konijn had geluk.
Tobor heeft een aantal fazanten mooi voorgestaan en was hem ook weer eens kwijt omdat hij zo vast voor stond op twee hennen dat we hem niet zagen en hij lekker bleef staan, wat ik ook riep. Uiteindelijk gaan dan toch de hennen vliegen en komt Tobor weer tevoorschijn. Dan blijkt hij al die tijd toch redelijk voor onze neus gestaan te hebben.
Op het eind van de ochtend wilden we nog een blok olifantengras doen. Dit is zeer dicht en om er door heen te lopen met een geweer is niet te doen. Daarom heb ik Tobor en Henzen daar tegelijk ingezet, op hoop van zegen. Ze sjeesden er in en kwamen ook af en toe weer bij mij terug om te checken of ik er nog wel was. Geweldig vind ik dit. Ondertussen liep ik langs het blok naar achteren, aan de andere kant van het blok liep ook een geweer en op de kop van het blok ook twee geweren.
Henzen liep op een gegeven moment langs mij en stak zijn neus omhoog. Hij ging langzaam het droge slootje met veel begroeiing in en op het zelfde moment kwam er ook langzaam iets uit, iets groots. Een vos? Het bleef liggen. Ik kon het beest niet goed aanspreken en moest de begroeiing langzaam wat weg doen met mijn voeten, geweer in de aanslag. Henzen bleef er doodleuk bij staan. Het bewoog nog, dikke rood/zwarte staart! Hij mag mij niet ontglippen. Henzen terug!!! En ik kon de vos een schot hagel geven... blijft hij liggen? Nog eens met m'n voeten er tegen en ja... Hij is dood. Ik stond te trillen van spanning. Henzen loopt nog even te paraderen met de moervos en ik kan dan in m'n walkie-talkie roepen: VOS!!! En hij ligt!!! Jippie!
Wat was dat een bijzonder spannend moment. Henzen heeft vorig jaar mijn eerste vos uit het riet weten te prutsen en nu dus mijn tweede vos. Dit was Henzen zijn eerste vos die hij netjes heeft gedragen, zonder aanmoediging maar uiteraard met veel lovende woorden van mij.

Henzen moest even paraderen met 'zijn' vos.

Tobor met één van de fazanten van de dag.

Na gedane arbeid, lekker afkoelen in het heerlijke modderbadje.