Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


EINO (BAAKE) VAN HET ZONNEBEEKBOS & FILU (TOBOR) VOM FLÖRBACH

Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, toen hij 9 jaar was heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd en is zelfs al overgrootvader.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Eino (Baake) van het Zonnebeekbos doet het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar podiumplaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien, zo ook in de jacht.
Het is genieten met dit duo.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

maandag 10 november 2014

Vos!!!

Gisteren waren Tobor en ik weer uitgenodigd in België voor een jachtdag.
Eerst een paar driften in de bossen op vos. Er zitten er een paar maar ze moeten wel binnen schot komen.
Halverwege de drift was er geschoten maar we wisten niet of het op vos was en al helemaal niet of het raak was. Het was een groot bos dus het duurde even voor we aan het eind van de drift waren. Daar kwam iedereen samen en hoorde ik dat er wel op een vos geschoten was maar hij lag niet op de aanschotplaats. Een vos is een taai beest dus meestal is hij gelijk al heel ver weg. Het geweer heeft hem echter wel over de bol zien gaan maar had ook gezien dat hij verder was gelopen en verwachtte dat hij 'de wereld uit' zou zijn. Ik vroeg hem of ik Tobor er op zou mogen zetten, kijken wat hij zou doen. Hij heeft al vaker vos binnen gebracht dus je weet maar nooit. De precieze aanschotplaats wist het geweer niet meer maar ik heb Tobor laten gaan en zo te zien zat hij op een spoor maar is het twee keer kwijt geraakt. Ik heb me er niet mee bemoeid en hem gewoon laten gaan. Tobor kwam tot drie keer terug op de plek waarvan ik toch wel dacht dat dat de aanschotplaats zou zijn, maar ik zag nergens zweet. Toen zag ik dat Tobor zeker van zijn zaak was en ik zei dat hij zeker op het spoor zat. Hij liep door hele dichte dekking dus ik liep er omheen. Maar Tobor bleef op een plek hangen en het geweer wat op de vos had geschoten zag dat hij bij de vos stond. Tobor nam hem op en nam hem vol trots mee. Jeetje wat was ik blij! Iedereen stond er naar te kijken en vond het bijzonder dat Tobor de vos terug had gevonden. 
De rest van de dag kon niet meer kapot! Het was een gezellige dag met leuke mensen en wat heeft Tobor toch weer goed gewerkt. Hij heeft de gave dat hij precies weet waar hij moet zijn. Hoe hij dat elke keer weer flikt mag Joost weten maar er wordt ergens geschoten en meneer weet precies of het raak is of niet. Hij kan het dan onmogelijk hebben zien vallen maar toch komt hij met iets terug. Het lijkt wel of hij aan de kruitdampen ruikt of het raak was of niet. Hij is telkens dáár waar het gebeurt.
Aan het eind van de dag was hij ook helemaal kapot...

Tobor met de moervos.
Wat is hij trots!!! (en ik ook!!!)

Wat een joekel!

Prachtig!!! Dank je wel Tobor

Even poseren


Oh ja, je zou het haast vergeten maar er zijn ook heel wat fazanten geschoten.
Waar Tobor deze nou weer vandaan heeft gehaald! Er was een heel eind verder op rechts wel geschoten. Die zal raak zijn geweest...

De geweren en drijvers drinken wat. Tobor mag even liggen rusten.

Na de jacht. Mijn manneke helemaal uitgeteld.

Het tableau, de vos ligt er niet bij.