Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


EINO (BAAKE) VAN HET ZONNEBEEKBOS & FILU (TOBOR) VOM FLÖRBACH

Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, toen hij 9 jaar was heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd en is zelfs al overgrootvader.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Eino (Baake) van het Zonnebeekbos doet het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar podiumplaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien, zo ook in de jacht.
Het is genieten met dit duo.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

zondag 29 september 2013

Dagje schadebestrijding

Gisteren stond in het teken van schadebestrijding. 's Ochtends vroeg op om vóór dat het licht wordt op onze plek te zitten op de kraaien. Samen met Anton, Koen en Marc hadden we erg veel kraaienlokkers. Want... hoe meer lokkers, hoe makkelijker er ze op in vallen. We hadden er zeker 30 staan. Wat dat betreft kon het toch niet mislukken. De dag er voor vlogen ze er ook al goed dus met onze goede posten in de maïs en zó veel lokkers... ik zou mijn eerste kraai toch wel moeten kunnen schieten die dag. Ik werd tussen Anton en Marc in gezet, op mijn krukje, met geweer, en Tobor in de auto. Hij zou na de tijd mogen nazoeken. De eerste kraai vloog op de lokkers af, in mijn richting! Ik ga voorzichtig staan, schouder, doe één schot en... YESS! Mijn eerste kraai! Daar komen er nog twee. Eentje weer in mijn richting. Zelfde riedeltje: Ik ga voorzichtig staan, schouder, doe weer één schot en.... Ja hoor... Wéér eentje! En Anton had de andere. Oh jee... ik heb er al twee, Anton 1. Als ik zo door ga mag ik nooit meer mee met de mannen! Daarna werd ik overmoedig en een heleboel kauwen bij elkaar is moeilijk. Helemaal als je met z'n vieren tegelijk het vuur opent. De kauwen gaan alle kanten op behalve de kant die je verwacht. Dan kan je wel langzaam gaan staan, en langzaam schouderen, maar dan gaat het zó snel dat je het allemaal niet meer kan volgen en maar weer op het krukje gaat zitten zonder een schot te lossen. De kunst is om je te focussen op één vogeltje. Inderdaad... dat is de kunst. Ik heb nog veel te leren. Maar ik had toch mijn eerste 2 kraaien geschoten en 3 kauwen op een totaal van 17 kauwen en 3 duiven.

Ons tableau in de ochtend, 7 kraaien, 10 kauwen en 3 duiven.

's Middags mocht ik toch weer mee op de duiven. Samen met Anton en Koen en dit keer Tobor weer naast mij. Ik stond in het midden zodat Tobor de duiven links en rechts ook goed zou kunnen zien vallen.
We hadden met z'n drietjes 14 duiven. Anton 6, Koen 4 en ik ook 4. Ik krijg de smaak al flink te pakken moet ik zeggen. Mijn geweer bevalt ook prima! En Tobor heeft ook weer lekker kunnen werken.


Mijn geweer moest toch ook een keer op de foto.
We staan hier tegen de bosrand, onder de takken die je nu niet ziet. De zon stond al aardig laag.

Het lijkt hier alsof we vol in het open veld staan maar is niet zo. De takken hangen over ons heen. Tobor is naar voren geslopen. Hij moest eigenlijk achter me liggen, iets meer uit zicht. Naast Tobor liggen twee lege patronen. Zo hou ik zelf de tel bij wat ik zelf heb geschoten (tip van Anton). De andere duiven van Anton en Koen komen n.l. ook bij mij binnen.

Tobor komt terug met een duif en markeert er ondertussen nog eentje.