Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, nu met zijn 9 levensjaren heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Ondertussen doet Eino (Baake) van het Zonnebeekbos het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar 2e plaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien en in de jacht zou je bijna vergeten dat het nog een jonge hond is.
We genieten enorm van Tobor en Baake.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

zaterdag 12 oktober 2019

Ree-afschot

Vandaag heb ik een reegeit geschoten. (Wij hebben met onze jachtcombinatie ree-afschot gekregen in het kader van verkeersveiligheid. Er gebeuren te veel ongelukken van aanrijdingen met ree.)
Samen met een vriend zat ik op een hoogzit. Hij vindt de jacht prachtig en gaat graag mee kijken. Gisteravond hebben we al samen gezeten maar geen ree gezien. Vanmorgen zaten we voor dag en dauw weer. Het leek weer een rustige morgen te worden maar plots stond er een prachtige bok. Die bleef echter met de spiegel naar ons toe staan en stond te scheef om een goed schot te kunnen plaatsen. De bok sprong af achter de windsingel van de boomgaard. Jammer, maar bok komt goed weg.
We zijn blijven zitten en dachten dat we onze kans wel hadden gehad toen er plots twee geiten met veel kabaal onder onze hoogzit doorkwamen. Al spelend leek het wel, stonden ze heel dicht bij. Te dicht bij voor een goed schot. De reeën hadden totaal niet door dat we daar zaten en gingen langzaam iets verder weg. Ik had ze in mijn vizier maar stonden nog achter elkaar. Dan heb je kans dat je de tweede geit verwond dus geen schot. Toen stond de ene geit mooi vrij, stond dwars en stil en schot was er uit! De geit sprong af en verdween achter ons, uit het zicht. We konden nog wel zien dat ze geraakt was want een grote plek bloed aan de uitschotkant was te zien. We zijn een poosje blijven zitten om het ree niet te verstoren, mocht het nog in de buurt zijn. We zijn voorzichtig van de hoogzit afgekomen en hebben de aanschotplaats bekeken. Daar was duidelijk te zien dat het schot door de long is gegaan. Helder roze zweet. Het ree zou niet erg ver moeten liggen. We zijn naar mijn busje gegaan, kop koffie gedronken (tijd rekken om het ree te laten sterven en eventueel niet te verstoren zodat het misschien verder opgejaagd zou worden, mocht het nog leven). Na ongeveer een half uur heb ik Tobor op de aanschotplaats ingezet. Hij was zeer fel op het spoor en het kon ook niet missen. Overal op het spoor zag ik duidelijk zweet liggen. Op zo'n 120 meter lag de geit.

Tobor bij het eindstuk, de geit.

Tobor en ik, een heerlijke samenwerking hebben we!


De aanschotplaats:

Snijharen en helderzweet

snijharen en helder zweet

 
Er lag veel zweet op de aanschotplaats.

Bij het ontweiden zie je waar het schot zat. Dwars door de long, net onder het hart door.