Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.

Ondertussen is Eino van het Zonnebeekbos (Baake) bij ons komen wonen. We zijn erg benieuwd wat hij voor ons in petto heeft.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

maandag 11 september 2017

Met Henzen op de eenden in Frankrijk

Afgelopen vrijdag ben ik gevraagd om met hond in Frankrijk te komen picker-uppen op de eenden. Dan is de grote vraag: Wie neem ik mee, Tobor of Henzen? Met Tobor heb ik dit vaker gedaan en ik weet dat het nogal een heftige dag kan zijn. Zou Henzen het aan kunnen of toch voor de zekerheid gaan van mijn trouwe maatje Tobor? De knoop werd doorgehakt door Anton want hij wilde graag 's morgens op de ganzen gaan. Anton werkt alleen maar met Tobor dus dan is de keus makkelijk, Henzen gaat met mij mee naar Frankrijk.
En mijn verwachting kwam uit. De eerste schoten die tegelijk klonken vanuit verschillende geweren was wat veel voor hem. Henzen moest even sjezen uit iets te veel enthousiasme maar ik had hem toch snel weer onder apèl. En hij heeft daarna echt goed kunnen werken. Sommige moeilijke apporten heb ik bewust gekozen deze na te zoeken in plaats van moeilijk te doen op het moment zelf.
Een eend die een duiker werd was moeilijk. Henzen had niet het besef om om zich heen te kijken waar de eend was gebleven. Deze eend bleek achter Henzen weg te zwemmen. Een andere hond heeft deze gepakt. Bij een andere duikeend had Henzen het wel door. Op deze eend heeft hij net zo lang gewerkt tot hij deze had. Prachtig om te zien hoe snel hij dit door heeft en nog succesvol ook!
Een andere eend lag heel ver weg dood op het water. Daar heb ik hem op vooruit kunnen sturen. Was ook niet makkelijk want hij zag hem pas toen hij al ver was.
Ik heb Henzen halverwege de dag al los kunnen voorjagen, hij luisterde goed op 'ja' en 'nee'. Ben ongelooflijk trots op mijn 'kleine ventje' die deze dag toch echt een ware grote kerel geworden is.


Henzen is zo snel terug met een apport dat ik geen tijd heb om een foto te maken.


'Mijn kleine ventje' voordat de eendenjacht begon. Groot verschil met de foto hier onder, hij weet al precies wat er komen gaat, waar vandaan en mooiste van alles: Hij kan los voorgejaagd worden.



De duikeend waar Henzen zo lang op gewerkt heeft, ondertussen veel van heeft geleerd, laten zien dat hij volhardend is en betrouwbaar want de eend komt netjes binnen zonder extra commando.

Dank je wel mijn grote kerel!!!

En ja hoor! Hier zit er nog een(d)

De eend dacht Henzen te slim af te zijn maar niet dus...

Dit stipje is Henzen. Daar lag een dode eend en daar heb ik hem op vooruit kunnen sturen.



Mijn kanjer!

Nog een paar mooie apporten.




Nog een nazoek in de aardappelen. Deze had ik goed gemarkeerd maar de eend was iets verder gekropen. Hondenneus is dan onmisbaar.