Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

dinsdag 15 november 2016

Henzen groots op vos

Afgelopen zondag waren we uitgenodigd in België, vooral om te kijken of we iets aan de stand van de vossen konden doen. Er zitten daar enorm veel vossen maar je moet ze maar net kunnen verrassen overdag.
De ochtend had ik Tobor ingezet en 's middags Henzen. Tobor heeft goed gewerkt, dwars door alle bramen maar helaas geen vos.
's Middags Henzen ingezet en die werkte zich 'uit de naad'. De bramen werden goed uitgeplozen en hij blijkt toch luid op spoor te zijn. Bij de VJP vonden de keurmeesters het niet duidelijk genoeg, maar voor mij staat het nu echt wel vast. Henzen begon luid te geven en ik kon niet zien waarom hij dat deed. Daarna hoorde ik van de geweren die op kop stonden dat even er voor daar precies een ree uit de dichte dekking was gekomen. In Duitsland houden ze daarvan en is het zelfs een extra pluspunt op de cv van een dekreu.
Het bosje er naast werd omsingeld door de geweren en de honden er in... hoewel... Henzen was de enige van de drie die echt door de bramen ging. Er sprongen twee vossen waarvan er eentje ziekgeschoten werd. Ik zag nog wat bewegen in de bramen en heb Henzen er op gezet. Er sprong nòg een vos! Deze werd meteen gestrekt en Henzen vloog er op af. Helaas kwam er nog een hond bij en liet Henzen weer los. Die andere hond liet de vos liggen en ik heb Henzen nog eens terug gestuurd. Henzen schudde de vos nog even en deze bleek echt dood te zijn. Hij pakte de vos op en kwam de moervos netjes en parmantig brengen.
De ziekgeschoten vos zijn we nog gaan nazoeken en deze lag zo'n 100 meter verder op maar leefde nog. Henzen zat goed op het spoor maar helaas liep hij tegen schrikdraad aan en kon hij het laatste stukje niet meer uitlopen. Na het vangschot werd ook deze vos geschud en netjes bij mij gebracht.
Mijn twijfels of Henzen wel fel genoeg zou zijn op vos blijken geheel ongegrond!
Mijn 'kleine Henz' blijkt nu groots te zijn...

Henzen met vos


Deze grote rekel was geen probleem voor Henzen.

Een moer en een rekel op het tableau, plus kraai

donderdag 10 november 2016

Tobor zweetspoorproef E

Gisteren hebben Tobor en ik onze allereerste zweetspoorproef gelopen. Normaal begin je 'onderaan' met een F spoor maar die proeven waren op dagen dat ik niet kon en dacht dat er nog wel een paar op de Orweja kalender zouden verschijnen.  Ondertussen heb ik deze E proef ingeschreven (1000 meter, 20 uur oud). Ik was als 17e ingeschreven waar maar 6 plekken te vergeven waren dus had niet echt verwacht dat ik mee zou kunnen doen maar ik kreeg dus toch een uitnodiging!
Nog een extra oefenspoor gelopen met Tobor de week er voor want de week dáárvoor liep hij echt niet goed. Dus dan beginnen de zenuwen toch al wat op te spelen. Hij kan het maar hij moet zijn dag hebben en ik moet geen rare dingen doen. Goed naar Tobor kijken, hij kan af en toe zeer subtiel iets aangeven.

Op de dag van de proef was ik als 4e aan de beurt. Helaas waren er twee afmeldingen en de drie reserves die opgeroepen waren konden ook niet! Wat ontzettend sneu voor de organisatie en ook voor de overige deelnemers die hadden ingeschreven. Echt een blamage hoe makkelijk sommige mensen afmelden. Je schrijft in voor zo'n proef dus is de kans aanwezig dat je mag mee doen!
Een CAC wedstrijd kon het daarom niet meer worden, daar zijn minimaal 6 honden voor nodig. Gelukkig had achteraf niemand de volle bak aan punten.

De eerste moest en die kwam blij terug met een breuk. Ze was op het zweetspoor wel een haas tegengekomen. Oh... en als je dat hoort dan begint alles nog meer te trillen...
Nummer twee kwam helaas zonder breuk terug. Het ging niet. Nummer drie moest en het leek erg lang te duren. Of is dat van de spanning? Rustig blijven want Tobor is erg gevoelig voor mijn zenuwen. Nummer drie kwam ook blij met zijn verdiende breuk terug. En toen moest ik.
Achter de keurmeesters aan rij je naar de plek waar het zweetspoor begint.
Zweetlijn mee, bakje met pens mee als beloning voor Tobor (stel toch dat we bij het stuk uitkomen!)
Tobor aan de korte lijn bij de plek van aanschot. Eén van de drie aspirant keurmeesters van die dag vertelde mij wat ik moest weten. In een E-spoor zitten drie wondbedden, wat ook gelijk haken zijn en er zijn 6 verwijspunten. Aanschotplaats en vluchtrichting. Succes!
En dan begin je met kloppend hart. Tobor afleggen. Korte lijn af, zweetlijn om. Zweetlijn netjes uitleggen naar achteren, tijd nemen zodat Tobor weet wat er gaat komen. Allemaal onderdeel van het ritueel. Aanschotplek inspecteren en ik haal Tobor op en zet hem op de aanschotplek. Hij steekt zijn neus er in en ik begeleid hem de vluchtrichting op. Kom op manneke! Tot aan het rode lintje van de vluchtrichting loop je ontspannen. Je weet tot dan zeker dat hij op het goede spoor zit. Dan begint het pas echt. Kijken naar Tobor. Zit hij er op of is hij met verleiding bezig. Het begin liep hij super sterk. Het eerste wondbed gevonden. De haak liep hij mooi. Af en toe had hij last van verleidelijke luchten. Er zitten daar ook reeën en zwijnen dus die loopsporen ruikt hij ook. Bij het tweede wondbed had Tobor hele sterke verleiding maar de verkeerde kant op. Ik moest hem echt goed bewegen de andere kant op te gaan. Tobor werd wat slordiger. Concentratie werd minder. Hij ging vaker van het spoor af en ik heb een paar keer terug moeten pakken. Dat ging allemaal goed, tot hij mij er echt in luisde, en ik kreeg een afroep. Stom!!! Maar met goede moed verder. Het werd moeilijker want Tobor moest ik telkens vaker weer bewegen het spoor op te pakken. Ik was super blij dat we bij het derde wondbed kwamen. Het laatste stuk nog Tobor, kom op!!! Maar Tobor kreeg last van de mensen die achter ons liepen. Dat heeft ook met concentratiegebrek te maken maar hij liet zich erg vaak afleiden. Elke keer weer terug op het spoor. Toen zag ik het eindstuk liggen, een vel van zwijn. Betekent niet dat je er zo maar naar toe kan lopen, maar aan Tobor zag ik dat hij via het spoor er toch kwam. We hebben het gehaald!!! Wat een 'bevalling' was dat!!! Van alle keurmeesters kreeg ik een hand met een 'Weidmannsheil' en de breuk werd mij overhandigd. Wat was ik blij!!! En Tobor kreeg zijn welverdiende stuk pens. Onze eerste zweetspoorproef en nog een diploma ook. Blij kon ik terug naar de groep en kon met mijn breuk zwaaien. Ik kon het nog niet geloven, ik had het echt niet verwacht.
De keurmeesters moesten in overleg voor de punten en we gingen naar het café voor de prijsuitreiking.
En wat schetst mijn verbazing? We waren niet eens laatste! Een tweede plaats van die dag en een Zeer Goed met 68 punten. Wat was ik trots. De keurmeesters hebben mij wel 'uitgelachen' want ik heb alle verwijspunten gemist maar heb er een paar keer met mijn neus echt boven gestaan blijkbaar. Volgende keer gaan ze de verwijspunten voor mij op A4 formaat maken zeiden ze... haha...!

Tobor en ik met onze breuk

Fred en Marion waren ook blij met hun breuk


De breuk hoort aan de rechter kant van je hoed en betekent dat je het stuk hebt gevonden.
Tobor had een kleinere breuk voor aan zijn halsband.

Diploma zweetspoorproef E

Henzen zijn eerste apport van vos

Afgelopen vrijdag was onze 4e jachtdag met 4 geweren en heb Tobor en Henzen om de beurt ingezet. Het weer was ons goed gezind en het beloofde weer een mooie jachtdag te worden. Door hoge groenbemesting, dichte rietkragen, bieten en bramen heb ik Tobor en Henzen gestuurd. Ze deden goed hun best. Henzen prutste een konijn uit de bramen, deze ging mooi dwars van mij weg maar miste deze helaas toch. Jammer voor Henzen... het konijn had geluk.
Tobor heeft een aantal fazanten mooi voorgestaan en was hem ook weer eens kwijt omdat hij zo vast voor stond op twee hennen dat we hem niet zagen en hij lekker bleef staan, wat ik ook riep. Uiteindelijk gaan dan toch de hennen vliegen en komt Tobor weer tevoorschijn. Dan blijkt hij al die tijd toch redelijk voor onze neus gestaan te hebben.
Op het eind van de ochtend wilden we nog een blok olifantengras doen. Dit is zeer dicht en om er door heen te lopen met een geweer is niet te doen. Daarom heb ik Tobor en Henzen daar tegelijk ingezet, op hoop van zegen. Ze sjeesden er in en kwamen ook af en toe weer bij mij terug om te checken of ik er nog wel was. Geweldig vind ik dit. Ondertussen liep ik langs het blok naar achteren, aan de andere kant van het blok liep ook een geweer en op de kop van het blok ook twee geweren.
Henzen liep op een gegeven moment langs mij en stak zijn neus omhoog. Hij ging langzaam het droge slootje met veel begroeiing in en op het zelfde moment kwam er ook langzaam iets uit, iets groots. Een vos? Het bleef liggen. Ik kon het beest niet goed aanspreken en moest de begroeiing langzaam wat weg doen met mijn voeten, geweer in de aanslag. Henzen bleef er doodleuk bij staan. Het bewoog nog, dikke rood/zwarte staart! Hij mag mij niet ontglippen. Henzen terug!!! En ik kon de vos een schot hagel geven... blijft hij liggen? Nog eens met m'n voeten er tegen en ja... Hij is dood. Ik stond te trillen van spanning. Henzen loopt nog even te paraderen met de moervos en ik kan dan in m'n walkie-talkie roepen: VOS!!! En hij ligt!!! Jippie!
Wat was dat een bijzonder spannend moment. Henzen heeft vorig jaar mijn eerste vos uit het riet weten te prutsen en nu dus mijn tweede vos. Dit was Henzen zijn eerste vos die hij netjes heeft gedragen, zonder aanmoediging maar uiteraard met veel lovende woorden van mij.

Henzen moest even paraderen met 'zijn' vos.

Tobor met één van de fazanten van de dag.

Na gedane arbeid, lekker afkoelen in het heerlijke modderbadje.