Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, nu met zijn 9 levensjaren heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Ondertussen doet Eino (Baake) van het Zonnebeekbos het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar 2e plaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien en in de jacht zou je bijna vergeten dat het nog een jonge hond is.
We genieten enorm van Tobor en Baake.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

dinsdag 1 maart 2016

Prachtige jachtdag in februari, mijn eerste vos!

Afgelopen zaterdag hebben we een prachtige jachtdag gehad.
's Morgens vroeg eerst op de kraaien. Samen met Anton die in zijn hutje zat en ik in mijn eigen hutje, voor het eerst samen met Henzen en ik met geweer. Was wel benieuwd wat hij zou doen. Bij het eerste schot wist meneer al goed wat de bedoeling was, hij sprong omhoog maar in plaats van om het tentje heen de 'achteruitgang' te nemen is hij er letterlijk dwars doorheen gelopen! Een gat in het tentje. Palen weer rechtop zetten en ondertussen had Henzen het kauwtje gevonden en kwam als een speer weer terug.
Ik moest toch wel heel hard lachen om Henzen...
Het tweede kauwtje viel wat verder en meneer wist dat hij 'achterom' moest. Het kauwtje leefde nog en werd even omhoog gegooid door Henzen. Hij had waarschijnlijk wel wat pikken van het kauwtje gehad. Maar uiteindelijk kwam ook dit kauwtje binnen.
Het derde apport, en laatste, was een duif. Hier werd het wachten toch beloond (door hemzelf) door de duif wel te vinden maar toch te laten liggen en even het veld af te rauzen. Even de spanning van het lange wachten er uit lopen! Gelukkig kon ik Henzen er toch toe bewegen om de duif nog bij mij te brengen. Er is nog werk aan dit hondje!


Het kauwtje komt vlot binnen.

Henzen bij de 'achterdeur' van mijn hutje.
Hij heeft toch geleerd dat er dwars door heen minder snel gaat... 

Hier met het kauwtje dat nog leefde. Deze werd even wat heen en weer gegooid...

...Maar komt toch binnen.


Weer langs de 'achterdeur' naar binnen. 

Hier met de duif na een rondje rausen.


Na op post te hebben gezeten zijn we met een aantal geweren op vossenjacht gegaan. We hebben een paar rietkragen afgezet in de hoop een vos te kunnen strekken. Er moeten er zitten en het worden er te veel dus een paar minder mag wel.
En jawel hoor! Alles goed afgezet en eigenlijk met te weinig geweren maar je moet ook een beetje geluk hebben. Drie honden door het riet en de geweren op post. Ik als enige flankerende geweer want anders doen mijn honden hun werk niet. En precies voor mij wilde er een vos het riet uit gaan. Ik had Henzen luid horen geven en kort daarna kwam hij er voorzichtig uit en wilde het kale land op rennen. Voordat ik mij goed realiseerde dat het echt om een vos ging en niet om een haas of hond, was hij mij al gepasseerd en kon ik toch nog tot een goed schot komen. Eerste schot raak, niet dodelijk, en tweede schot heeft de moervos niet meer gehoord denk ik. En wie komt er dan als eerste uit het riet om te kijken of het schot iets opgeleverd heeft? Jawel... Tobor. Hij moest nog even controleren of de vos echt dood was en pakte hem op en kwam hem vol trots brengen. Stom, ik had geen handschoenen mee dus Tobor mocht hem nog even tot aan het volgende damgat dragen. Dat vond hij helemaal niet erg.
Na het strekken van de vos trilde ik over mijn hele lichaam. Zo'n spanning! Het is toch een grote rover maar ook zo'n prachtig aaibaar beest. Maar ben toch blij dat ik raak geschoten heb. Heel veel bodembroeders hebben nu weer een kans.

Tobor komt al met 'mijn' vos.

Neem maar mee Tobor, tot aan het eerste damgat.

Met mijn kanjers, Henzen en Tobor bij mijn eerste vos.