Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor en Henzen,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.

We hebben nog een Grote Munsterlander, Dolf von Bätjers-Braake (Henzen). We hebben Henzen aangeschaft om Tobor te ontlasten tijdens de vele jachtdagen en ook bij de schadebestrijding. We hebben er een geweldig jachtmaatje bij.
Henzen voldoet aan alle eisen van de NGMV om op de dekreuenlijst te mogen staan.

Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

dinsdag 15 november 2016

Henzen groots op vos

Afgelopen zondag waren we uitgenodigd in België, vooral om te kijken of we iets aan de stand van de vossen konden doen. Er zitten daar enorm veel vossen maar je moet ze maar net kunnen verrassen overdag.
De ochtend had ik Tobor ingezet en 's middags Henzen. Tobor heeft goed gewerkt, dwars door alle bramen maar helaas geen vos.
's Middags Henzen ingezet en die werkte zich 'uit de naad'. De bramen werden goed uitgeplozen en hij blijkt toch luid op spoor te zijn. Bij de VJP vonden de keurmeesters het niet duidelijk genoeg, maar voor mij staat het nu echt wel vast. Henzen begon luid te geven en ik kon niet zien waarom hij dat deed. Daarna hoorde ik van de geweren die op kop stonden dat even er voor daar precies een ree uit de dichte dekking was gekomen. In Duitsland houden ze daarvan en is het zelfs een extra pluspunt op de cv van een dekreu.
Het bosje er naast werd omsingeld door de geweren en de honden er in... hoewel... Henzen was de enige van de drie die echt door de bramen ging. Er sprongen twee vossen waarvan er eentje ziekgeschoten werd. Ik zag nog wat bewegen in de bramen en heb Henzen er op gezet. Er sprong nòg een vos! Deze werd meteen gestrekt en Henzen vloog er op af. Helaas kwam er nog een hond bij en liet Henzen weer los. Die andere hond liet de vos liggen en ik heb Henzen nog eens terug gestuurd. Henzen schudde de vos nog even en deze bleek echt dood te zijn. Hij pakte de vos op en kwam de moervos netjes en parmantig brengen.
De ziekgeschoten vos zijn we nog gaan nazoeken en deze lag zo'n 100 meter verder op maar leefde nog. Henzen zat goed op het spoor maar helaas liep hij tegen schrikdraad aan en kon hij het laatste stukje niet meer uitlopen. Na het vangschot werd ook deze vos geschud en netjes bij mij gebracht.
Mijn twijfels of Henzen wel fel genoeg zou zijn op vos blijken geheel ongegrond!
Mijn 'kleine Henz' blijkt nu groots te zijn...

Henzen met vos


Deze grote rekel was geen probleem voor Henzen.

Een moer en een rekel op het tableau, plus kraai

donderdag 10 november 2016

Tobor zweetspoorproef E

Gisteren hebben Tobor en ik onze allereerste zweetspoorproef gelopen. Normaal begin je 'onderaan' met een F spoor maar die proeven waren op dagen dat ik niet kon en dacht dat er nog wel een paar op de Orweja kalender zouden verschijnen.  Ondertussen heb ik deze E proef ingeschreven (1000 meter, 20 uur oud). Ik was als 17e ingeschreven waar maar 6 plekken te vergeven waren dus had niet echt verwacht dat ik mee zou kunnen doen maar ik kreeg dus toch een uitnodiging!
Nog een extra oefenspoor gelopen met Tobor de week er voor want de week dáárvoor liep hij echt niet goed. Dus dan beginnen de zenuwen toch al wat op te spelen. Hij kan het maar hij moet zijn dag hebben en ik moet geen rare dingen doen. Goed naar Tobor kijken, hij kan af en toe zeer subtiel iets aangeven.

Op de dag van de proef was ik als 4e aan de beurt. Helaas waren er twee afmeldingen en de drie reserves die opgeroepen waren konden ook niet! Wat ontzettend sneu voor de organisatie en ook voor de overige deelnemers die hadden ingeschreven. Echt een blamage hoe makkelijk sommige mensen afmelden. Je schrijft in voor zo'n proef dus is de kans aanwezig dat je mag mee doen!
Een CAC wedstrijd kon het daarom niet meer worden, daar zijn minimaal 6 honden voor nodig. Gelukkig had achteraf niemand de volle bak aan punten.

De eerste moest en die kwam blij terug met een breuk. Ze was op het zweetspoor wel een haas tegengekomen. Oh... en als je dat hoort dan begint alles nog meer te trillen...
Nummer twee kwam helaas zonder breuk terug. Het ging niet. Nummer drie moest en het leek erg lang te duren. Of is dat van de spanning? Rustig blijven want Tobor is erg gevoelig voor mijn zenuwen. Nummer drie kwam ook blij met zijn verdiende breuk terug. En toen moest ik.
Achter de keurmeesters aan rij je naar de plek waar het zweetspoor begint.
Zweetlijn mee, bakje met pens mee als beloning voor Tobor (stel toch dat we bij het stuk uitkomen!)
Tobor aan de korte lijn bij de plek van aanschot. Eén van de drie aspirant keurmeesters van die dag vertelde mij wat ik moest weten. In een E-spoor zitten drie wondbedden, wat ook gelijk haken zijn en er zijn 6 verwijspunten. Aanschotplaats en vluchtrichting. Succes!
En dan begin je met kloppend hart. Tobor afleggen. Korte lijn af, zweetlijn om. Zweetlijn netjes uitleggen naar achteren, tijd nemen zodat Tobor weet wat er gaat komen. Allemaal onderdeel van het ritueel. Aanschotplek inspecteren en ik haal Tobor op en zet hem op de aanschotplek. Hij steekt zijn neus er in en ik begeleid hem de vluchtrichting op. Kom op manneke! Tot aan het rode lintje van de vluchtrichting loop je ontspannen. Je weet tot dan zeker dat hij op het goede spoor zit. Dan begint het pas echt. Kijken naar Tobor. Zit hij er op of is hij met verleiding bezig. Het begin liep hij super sterk. Het eerste wondbed gevonden. De haak liep hij mooi. Af en toe had hij last van verleidelijke luchten. Er zitten daar ook reeën en zwijnen dus die loopsporen ruikt hij ook. Bij het tweede wondbed had Tobor hele sterke verleiding maar de verkeerde kant op. Ik moest hem echt goed bewegen de andere kant op te gaan. Tobor werd wat slordiger. Concentratie werd minder. Hij ging vaker van het spoor af en ik heb een paar keer terug moeten pakken. Dat ging allemaal goed, tot hij mij er echt in luisde, en ik kreeg een afroep. Stom!!! Maar met goede moed verder. Het werd moeilijker want Tobor moest ik telkens vaker weer bewegen het spoor op te pakken. Ik was super blij dat we bij het derde wondbed kwamen. Het laatste stuk nog Tobor, kom op!!! Maar Tobor kreeg last van de mensen die achter ons liepen. Dat heeft ook met concentratiegebrek te maken maar hij liet zich erg vaak afleiden. Elke keer weer terug op het spoor. Toen zag ik het eindstuk liggen, een vel van zwijn. Betekent niet dat je er zo maar naar toe kan lopen, maar aan Tobor zag ik dat hij via het spoor er toch kwam. We hebben het gehaald!!! Wat een 'bevalling' was dat!!! Van alle keurmeesters kreeg ik een hand met een 'Weidmannsheil' en de breuk werd mij overhandigd. Wat was ik blij!!! En Tobor kreeg zijn welverdiende stuk pens. Onze eerste zweetspoorproef en nog een diploma ook. Blij kon ik terug naar de groep en kon met mijn breuk zwaaien. Ik kon het nog niet geloven, ik had het echt niet verwacht.
De keurmeesters moesten in overleg voor de punten en we gingen naar het café voor de prijsuitreiking.
En wat schetst mijn verbazing? We waren niet eens laatste! Een tweede plaats van die dag en een Zeer Goed met 68 punten. Wat was ik trots. De keurmeesters hebben mij wel 'uitgelachen' want ik heb alle verwijspunten gemist maar heb er een paar keer met mijn neus echt boven gestaan blijkbaar. Volgende keer gaan ze de verwijspunten voor mij op A4 formaat maken zeiden ze... haha...!

Tobor en ik met onze breuk

Fred en Marion waren ook blij met hun breuk


De breuk hoort aan de rechter kant van je hoed en betekent dat je het stuk hebt gevonden.
Tobor had een kleinere breuk voor aan zijn halsband.

Diploma zweetspoorproef E

Henzen zijn eerste apport van vos

Afgelopen vrijdag was onze 4e jachtdag met 4 geweren en heb Tobor en Henzen om de beurt ingezet. Het weer was ons goed gezind en het beloofde weer een mooie jachtdag te worden. Door hoge groenbemesting, dichte rietkragen, bieten en bramen heb ik Tobor en Henzen gestuurd. Ze deden goed hun best. Henzen prutste een konijn uit de bramen, deze ging mooi dwars van mij weg maar miste deze helaas toch. Jammer voor Henzen... het konijn had geluk.
Tobor heeft een aantal fazanten mooi voorgestaan en was hem ook weer eens kwijt omdat hij zo vast voor stond op twee hennen dat we hem niet zagen en hij lekker bleef staan, wat ik ook riep. Uiteindelijk gaan dan toch de hennen vliegen en komt Tobor weer tevoorschijn. Dan blijkt hij al die tijd toch redelijk voor onze neus gestaan te hebben.
Op het eind van de ochtend wilden we nog een blok olifantengras doen. Dit is zeer dicht en om er door heen te lopen met een geweer is niet te doen. Daarom heb ik Tobor en Henzen daar tegelijk ingezet, op hoop van zegen. Ze sjeesden er in en kwamen ook af en toe weer bij mij terug om te checken of ik er nog wel was. Geweldig vind ik dit. Ondertussen liep ik langs het blok naar achteren, aan de andere kant van het blok liep ook een geweer en op de kop van het blok ook twee geweren.
Henzen liep op een gegeven moment langs mij en stak zijn neus omhoog. Hij ging langzaam het droge slootje met veel begroeiing in en op het zelfde moment kwam er ook langzaam iets uit, iets groots. Een vos? Het bleef liggen. Ik kon het beest niet goed aanspreken en moest de begroeiing langzaam wat weg doen met mijn voeten, geweer in de aanslag. Henzen bleef er doodleuk bij staan. Het bewoog nog, dikke rood/zwarte staart! Hij mag mij niet ontglippen. Henzen terug!!! En ik kon de vos een schot hagel geven... blijft hij liggen? Nog eens met m'n voeten er tegen en ja... Hij is dood. Ik stond te trillen van spanning. Henzen loopt nog even te paraderen met de moervos en ik kan dan in m'n walkie-talkie roepen: VOS!!! En hij ligt!!! Jippie!
Wat was dat een bijzonder spannend moment. Henzen heeft vorig jaar mijn eerste vos uit het riet weten te prutsen en nu dus mijn tweede vos. Dit was Henzen zijn eerste vos die hij netjes heeft gedragen, zonder aanmoediging maar uiteraard met veel lovende woorden van mij.

Henzen moest even paraderen met 'zijn' vos.

Tobor met één van de fazanten van de dag.

Na gedane arbeid, lekker afkoelen in het heerlijke modderbadje.

maandag 31 oktober 2016

Jachtdag #3

Afgelopen zaterdag hadden we weer een jachtdag in onze eigen jacht.
Tobor en Henzen heb ik weer om de beurt ingezet en met dit warme weer is dat ook wel verstandig. Het is slopend voor de honden om door de bieten en groenbemesting te gaan met temperaturen tegen de 20 graden. Ze hebben weer heerlijk gewerkt en goed geluisterd. Henzen is nog wel op een haas gelopen waarbij ik te laat was met ingrijpen en heeft dus heel wat meters afgelegd maar kwam na niet al te lange tijd weer netjes terug. (Wel met de tong op de ellebogen, maar ach... is goed voor z'n conditie zullen we maar zeggen.) We waren met drie geweren en we hadden een drijfster te gast.

We beginnen met een lekker bakje koffie! 

We waren nog maar nauwelijks begonnen of de eerste fazant ging al op. Deze leefde nog.
Tobor houdt hem netjes vast tot hij hem aan mij heeft gegeven.

Mooi apport van Tobor

 Dank je wel Tobor!

Dank je wel Henzen!

Hier was de groenbemesting een beetje te hoog voor de honden om een fazant vast te kunnen zetten maar er gingen er wel een paar vliegen.

Deze fazant viel net aan de andere kant van de diepe sloot. Het duurde even voordat Henzen weer in beeld kwam. Bij het naderen van de sloot bleek dat Henzen de fazant in het water had gelegd en zelf flink aan het badderen was. Ik gaf hem geen ongelijk, het was echt warm.

 Henzen had de geschoten fazant goed gemarkeerd aan de andere kant van het droge slootje en heeft geen enkel commando nodig om hem naar mij te brengen. Is voor hem de gewoonste zaak van de wereld. 

Bloed aan de poot is van laatst geapporteerde fazant. Het was een loper die Henzen mooi samen met mij gevonden heeft.

Aan Tobor kan je zien dat het echt warm was. Henzen had ik even uit de bus gehaald voor de foto.


Mooi tableau van 8 hanen. Henzen ligt uit te hijgen op de achtergrond.


dinsdag 18 oktober 2016

Jachtseizoen '16/'17 is begonnen.

Het jachtseizoen is weer geopend en we hebben de eerste jachtdag gehad. Van Tobor weet ik wat hij kan maar bij Henzen is het nog even kijken wat ik er aan heb en hoe hij het gaat doen. Tot nu toe presteert hij boven verwachting maar hij heeft uiteraard nog wat sturing nodig, daar waar Tobor het zelf vaak beter weet en met sublieme oplossingen komt.
Om de beurt heb ik Tobor en Henzen ingezet. Dat werkt prima, helemaal omdat de temperatuur nog redelijk hoog is en ze tussendoor even kunnen bijkomen. Ze zitten dan in de bench in mijn busje, dat zijn ze gewend en zijn dan ook mooi rustig.
Beide honden hebben heerlijk gewerkt, we hebben met drie geweren wat gepeuterd. Eerst wat bietenvelden want die gaan er straks uit. We hadden besloten nog geen hazen te schieten en alleen voor fazantenhaan en eventueel een eend te gaan, maar dan liefst alleen de woerd.

Deze haan kwam uit de groenbemesting, samen met nog zo'n 16 fazanten. Helaas konden we niet anders dan wind mee bejagen dus ze gingen al vroegtijdig op de wieken. Een paar fazantenhennen heeft Tobor nog prachtig voor kunnen staan maar deze hebben we laten vliegen.

Zoekplaatje, Tobor met fazantenhaan door het riet.


En binnen.

Deze eend ging op, werd geschoten en viel midden in het riet aan de overkant. Dat was moeilijk want er stond bijna geen wind. Henzen heeft hem toch kunnen vinden doordat we er een biet bij in de buurt hadden gegooid. De verwaaiing kreeg hij pas toen hij net onder de eend kwam. Je kan ook zien dat het riet over het water hangt dus Henzen eigenlijk onder het pak riet door moest om bij de eend te komen. Vanaf het water had hij geen verwaaiing gekregen.

De eend alsnog binnen door Henzen.

Henzen zoekt wat verkoeling. We waren net door de wortelen gelopen en daar heeft Henzen mooi veldwerk laten zien. Opeens stoof Henzen er vandoor en ik dacht dat hij achter een haas aan ging maar kon niets zien. Hij bleek achter een fazantenhen aan te gaan die het op een lopen had gezet. Helaas kreeg hij deze te pakken en kwam de hen netjes brengen. We denken dat de hen niet op kon gaan tussen het loof van de wortelen vanuit de diepe geulen. Jammer van de hen maar ja, dat gebeurt ook soms.

Tobor in de bieten. Een mega groot veld. Deze wilden we nog even mee pakken want volgende week gaan deze er al uit. Er kwamen toch nog heel wat fazanten uit. Allemaal hennen en één haantje die nog niet op kleur was. Deze hebben we ook nog laten gaan.

Tobor heeft ons heel wat hennen kunnen tonen. Hij stond zelfs een keer voor, ik kon aan hem zien dat hij geen contact meer had, hij liep toen via het spuitspoor terug om wind te halen en stond opnieuw voor. Twee hennen gingen er op. Prachtig hoe hij dat zelf oplost!
Ik laat hem dan ook gaan en loop achter Tobor aan. Ik kan aan hem zien dat hij nog met iets bezig is en hij heeft gewoon altijd gelijk. Wat een ervaring en wat is dat genieten!

Klein tableau met helaas een hen.
Genoeg fazanten gezien en een mooi begin van het seizoen.

vrijdag 14 oktober 2016

Tobor mee met Anton

Zo af en toe heb ik wel eens andere verplichtingen dan jacht of schadebestrijding. Anton wil dan Tobor wel eens meenemen. Dat vinden beide helemaal geweldig. Tobor weet wat hij moet doen en Anton heeft inmiddels de smaak ook flink te pakken en vertrouwt Tobor steeds meer toe. Zo ook afgelopen week. Er vlogen veel ganzen maar vielen niet echt in op een bepaald perceel. Anton wilde toch een poging wagen en trok er met Tobor op uit.
Ze vlogen inderdaad net te hoog maar twee kolganzen hadden andere plannen. Die plannen ging niet door...
Mooi doublet en Tobor heeft ze binnen gebracht.






zondag 4 september 2016

Henzen Eervolle Vermelding Veldwerk jeugd

Afgelopen donderdag hebben Henzen en ik meegedaan bij de Jeugd Veldwedstijd van De Drentsche Patrijshond in Dirksland. Henzen heeft drie mooie lopen mogen doen en heeft van keurmeester Walter Klijsen alle kans gekregen om onder wild te komen. Ondanks de warmte bleef Henzen doorjagen maar helaas... Geen wild.
Henzen zijn werk werd beloond met een Eervolle Vermelding. Daar waren we erg blij mee!


Henzen was er ook blij mee


vrijdag 29 juli 2016

Henzen mee op de duiven

Henzen mocht mee op de duiven, ik zonder geweer.
Verstopt in de sloot, geweer iets verderop. Kijken wat er komen gaat. De eerste twee duiven waren raak. Bij de eerste liet ik meteen de lijn los en kon Henzen de duif nog zien vallen en heeft hem redelijk goed gemarkeerd. Oppakken en meteen in volle galop weer terug. Super! De tweede duif was ook raak en die viel tussen het geweer en ons in aan de slootkant. Deze heeft Henzen niet kunnen zien vallen en heb hem gewezen, op aanwijzing van het geweer, waar deze ongeveer moest liggen. Ook weer oppakken en meteen brengen. Wéér super. En toen vlogen alle duiven wel over maar vielen niet meer in, hoe kan dat nou? De lokkers nog verzet maar mocht niet baten. We hebben zo nog even gezeten. Er is nog een duif geschoten maar deze viel uiteindelijk toch nog maar wel heel erg ver weg, over een watergang met heel veel riet. Dat was een mooie voor Tobor voor de nazoek.
Er viel niets meer in dus we zijn gaan verzitten. Even verder op vielen de duiven in op het vlas wat al plat lag. Eerst nog even nagezocht met Tobor maar de duif was niet te vinden. Misschien leefde deze toch nog en is verder gevlogen? We hebben toch ruim gezocht en Tobor heeft goed gezocht. Jammer!
Op het vlas heeft Henzen nog twee duiven prachtig binnen gebracht. Een verre duif die hij weer goed had gemarkeerd en een duif die schuin achter ons viel met een plof. Deze hebben we niet zien vallen maar ik heb Henzen gestuurd na de plof. Hij ging direct maar in het water kwam hij een eend tegen. Daar moest eerst achteraan gestöberd worden. Aangezien hij dit ook moet doen op de HZP in September, heb ik hem even laten gaan. Toen ik het genoeg vond kon ik hem er af roepen en heb hem toch nog geprobeerd die duif te laten zoeken. De duif was waarschijnlijk over de sloot heen in de dikke rietkraag gevallen. De wind stond goed dus ik heb Henzen maar even laten gaan. Hij ging naar de overkant en ik zei net dat het wel een goede vent zou zijn als hij de duif toch nog zou vinden toen hij stopte en iets oppakte. En jawel... meneer komt met de duif terug! echt geweldig! Wat een superhondje.
Het geweer was niet lekker op schot, (kwam misschien door de nieuwe patronen?) Dus we zijn maar gestopt. Henzen was redelijk moe van de spanning en sensatie en het was genoeg zo.

De eerste duif komt vlot binnen.





Tobor stond nog even mooi voor tijdens de nazoek van die ene duif. Hij stond niet heel strak en anders dan anders en het bleek loos alarm. Misschien was hier toch die duif geland en ook weer opgestegen?

Henzen ziet ze vliegen.

Deze duif had Henzen gevonden aan de overkant in dicht riet.



Tsja... en nu kan ik aan de slag... ontbollen...