Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

vrijdag 31 oktober 2014

Zware jachtdag in België

Gisteren waren Tobor en ik uitgenodigd in België voor een hele jachtdag. Ik was bij deze jacht nog nooit geweest en was via via uitgenodigd. Het werd een mooie dag maar wel zwaar voor hond en voorjager. Tobor heeft vreselijk goed gewerkt en we zijn gelijk voor nog twee dagen uitgenodigd. Het was wel heel erg afzien in de bramen voor Tobor. Twee dagen er voor had hij al een zware jachtdag gehad in de bieten en ik merkte 's morgens al dat hij die nog in de poten had zitten. Eén dag herstel is dan net iets te weinig.

Tobor in actie, hij komt mij hier een aangeschoten fazant brengen.
Dit is een 'lucky shot'. Foto gemaakt met mijn telefoon en gewoon het knopje ingedrukt houden. Met een beetje geluk zit er dan een leuke foto bij.

Hier staat Tobor voor...

Ik kom er bij...

Beetje vaag maar je ziet een fazantenhen opgaan. 

De geweren. Er waren er 7 deze dag.

We waren nog even een kantje aan het uitwerken, even er voor had Tobor mooi voorgestaan.

Aan het eind van de laatste drift. Tobor is helemaal bekaf.

Vermoeid koppie

Het tableau.
En dit met maar twee honden!!!


woensdag 29 oktober 2014

Prachtjachtdag.

We hebben al weer enkele jachtdagen achter de rug maar gisteren was wel heel erg mooi. Het weer speelde daarbij ook een rol: niet te warm, niet te koud en goede wind. Het gezelschap was ook nog eens leuk en we hebben heel wat wild gezien. Wat wil je nog meer?!? ....Dat je hond goed werkt! En dat deed hij! Wat heeft Tobor weer gebuffeld. Er was geen ophouden aan. Vandaag ligt hij dan ook nog steeds lekker rustig bij te komen in zijn mandje, liefst met 4 poten in de lucht.
Deze dag was Ingrid met haar heidewachtel Luna te gast. Ingrid wil graag wat jachtervaring op doen en deze dag was daar perfect voor.

Over water een eend halen...

En weer terug...

Even buffelen door de dichte laag riet.

Tobor stond voor en tot mijn grote verbazing ging er een kraai op!
Deze was al geschoten (heb ik niet door gehad) en was gekwetst op de grond terecht gekomen maar vloog toch weer op. Hij werd alsnog geschoten en door Tobor netjes over water gemarkeerd en binnen gebracht. Foto is helaas niet mooi, maar het verhaaltje is wel grappig.

Dit was een aangeschoten fazantenhaan die te voet over het zwarte land verder ging. Tobor heeft hem toch kunnen arresteren. De haan werd even er voor prachtig voorgestaan door onze gasthond: Heidewachtel Luna van Ingrid. Deze hond heeft deze dag heel wat jachtervaring op kunnen doen.

Dit is Ingrid met Luna. Wat een plezier!

Luna in de bieten.

Van de ene drift naar de ander. Tobor voor in en alles in de gaten houdend. 

Luna op schoot. Zo ziet een hond er uit op het eind van een jachtdag: Vermoeid!

Deze fazantenhaan kwam ook van ver.

Het tableau met Luna en Tobor.


dinsdag 14 oktober 2014

Het jachtseizoen '14-'15 lijkt al te zijn begonnen.

Afgelopen vrijdagochtend hebben we op de ganzen gezeten en zaterdag waren we uitgenodigd in België op patrijs. En het is nog geen eens 15 oktober! Het jachtseizoen lijkt te zijn begonnen...

Vrijdagochtend in de sloot. Tobor en ik zaten samen aan het water, even verder op zaten nog twee geweren zonder hond. De dagen er voor zaten er veel kol- en grauwe ganzen op de velden en ook zaten er kraaien. We hadden een paar kraaienlokkers weggezet. Wie weet trapte er een zwartrok in...
Al snel kwamen er een paar eenden over, maar die waren te hoog. Er vlogen ganzen boven de andere twee geweren en daar werd er één van geschoten en de andere werd aangeschoten. Deze zeilde nog een heel eind door en ik had gezien waar hij ongeveer was geland. Even telefonisch contact met de andere geweren om te melden dat ik van mijn plek ging om na te zoeken voor de aangeschoten gans en om te verifiëren of ik het goed had gezien waar hij ongeveer was geland.
Ik moest een eindje rijden om er te komen en had Tobor de vrijheid gegeven om te zoeken. Zo'n gans kan al een heel eind verder zijn, afhankelijk hoe ziek hij was. Daar waar ik dacht dat hij was daar vonden Tobor en ik hem niet. Op een gegeven moment ging de neus van Tobor naar beneden op een stuk zwart land waar aardappelen hadden gestaan, en hij stond zo ineens stil aan de rand van een heel klein slootje. Daar was de gans! Maar deze vloog op en hij vloog nog heel erg goed. Hij was te ver weg voor mij om hem een vangschot te geven en de gans verdween aan de horizon. Hopelijk redt hij het!
Weer terug op ons plekje in de sloot vlogen de meeste ganzen te hoog en te ver. Ik heb nog twee keer op een kraai geschoten maar helaas...
De twee andere geweren hadden de betere plek, op het tableau lagen twee ganzen en 5 kraaien.
Na het verlaten van ons plekje, op weg naar mijn busje, vlogen de ganzen heel laag over mijn plekje in de sloot! Dat heb ik nou altijd!!! Die hebben geluk gehad.

Zonsopgang vanuit de sloot.
Altijd prachtig om de wereld te zien en horen ontwaken.

Dit was 'hondje pesten' door een fazantenhaan. Ik hoorde een haan alsmaar dichter bij komen. (Als je heel goed kijkt zie je een fazantenkopje deze kant op kijken, zie foto hier onder) De wind stond ook nog eens zo dat Tobor het goed kon ruiken, en dat deed hij uiteraard ook. Wat had hij het moeilijk om op zijn plek te blijven! De ene keer moet hij een veldwedstrijd lopen en juist fazanten zoeken, en nu mocht hij niet. Arm beest...

In het midden zie je een fazantenhaan stiekem deze kant op kijken...

Mag ik echt niet ff achter het fazantje aan???

Tobor rustig op post.

De dag er na waren Anton en ik uitgenodigd in België, op patrijs. Hier doen ze maar één keer in het jaar een jacht op patrijs. Deze vorm van jacht is twee maanden open in België maar er zitten in dat gebied maar een paar kluchten dus vandaar dat ze maar één keertje gaan. Helaas regende het de hele ochtend en de bui trok ook niet over want er stond helaas geen zuchtje wind. Voor het staande hondenwerk is dat ook niet ideaal.
Er is één patrijs geschoten en we hebben een paar kluchten gezien.
Toch was het een mooie ochtend en heeft Tobor goed geluisterd zo'n eerste jachtdag.

Tobor met patrijs

Op post

Even tijd voor een selfie. 


donderdag 9 oktober 2014

Open klasse veldwedstrijd Munnekezijl

De dag na Nieuwe Pekela. Omdat ik toch al in het noorden des lands was heb ik ook in Munnekezijl ingeschreven. Tobor en ik hebben overnacht in een B&B en hoefden niet belachelijk vroeg op.
Dat is ook wel eens lekker. Het was gelukkig niet mistig en er stond lekker wat wind. Het beloofde een mooie dag te worden, in ieder geval wat weer betreft.
Helaas lieten ook hier de fazantjes zich niet zien. Slechts twee honden zijn onder wild geweest en daar zijn geen punten op gemaakt. Een dag zonder kwalificaties.
Foto's zijn gemaakt door Natasja van Heesch.

Hier loop ik met keurmeester Walter Klijsen naar het begin van mijn loop.

Nog wat aanwijzingen...

De start van Tobor zijn loop...

Halverwege...

En dan gaat meneer zitten poepen... Tsja, dan kan je niet anders dan maar even staan wachten. Zonde van je tijd en dat terwijl hij bij het uitlaten niet moest.
Helaas geen wild. Of toch? Tobor moest halverwege nog even achter een eend aan in de sloot en ook nog achter een zwaan. We mochten de loop wel afmaken maar het slootje trok iets te veel.

893 km op de teller na twee dagen Nieuwe Pekela en Munnekezijl.
Weer een ervaring rijker en veel geleerd tijdens de afgelopen wedstrijden!
Dit was mijn laatste veldwedstrijd. Laat het jachtseizoen maar beginnen!!!



zondag 5 oktober 2014

Novice veldwedstrijd Nieuwe Pekela

Mijn eerste zelf georganiseerde veldwedstrijd namens de NGMV (Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging). Toch altijd spannend. Het voortraject was moeizaam omdat ik niet goed wist wat me als organisator precies te wachten stond. Als deelnemer heb je nooit zo goed door wat er allemaal achter de schermen gebeuren moet. Maar de wedstrijddag is goed verlopen en heb geen wanklanken gehoord.
Wat ik bewonderenswaardig vond is dat elke deelnemer mooi op tijd was ondanks de erg dichte mist. Het zat echt helemaal potdicht! En sommige mensen moesten toch van ver komen. De keurmeester Ton Slager en veldbegeleider Kees besloten om tot 10 uur af te wachten, dan zou het misschien wat optrekken. Ik was even bang dat de wedstrijd afgeblazen zou worden en dat iedereen voor niets was gekomen. Maar gelukkig... het klaarde toch op. Het werd zelfs nog een erg zonnige dag! Het eindresultaat van de dag was één kwalificatie, een 1e plaats Goed door Mireille Iliohan met Miko uut 't Vossebeltseveld.

Met Tobor was ik zelf ook deelnemer.
Foto's zijn gemaakt door Anita en Nicoliene. Op de site van de NGMV staan alle foto's van de hele dag:
www.grotemunsterlander.nl

Helaas zijn er geen foto's gemaakt van Tobor zijn loop. Hier zijn we al klaar en lopen door de bieten terug naar het beginpunt. Helaas, geen fazantje... 

Ondanks de optrekkende mist was het al heel erg benauwd.
Ik heb Tobor even laten zwemmen om af te koelen. 

Even badderen...

Genoeg Tobor, kom er maar weer uit...

Terug lopend en overdenkend hoe we onze loop hebben ervaren...


Tobor denkt: 'Hè... jammer... de fazantjes laten zich niet zien vandaag'.

Tobor.

Publiek aan de kant.

Mireille met Miko heeft een punt gemaakt en heeft daarna een eend moeten apporteren.
Wat een blijdschap!

En alle bedankjes en prijsuitreiking mocht ik ook doen.

Het was een mooie dag, jammer dat de fazantjes zich niet lieten zien.
Ik heb wel genoten van alle gezellige mensen en bedank de mensen die mij gesteund en geholpen hebben met de organisatie.