Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.

Ondertussen is Eino van het Zonnebeekbos (Baake) bij ons komen wonen. We zijn erg benieuwd wat hij voor ons in petto heeft.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

zondag 24 november 2013

Jachtdag in België... plus vos!

Vandaag hebben we een prachtige jachtdag gehad in België. Ik was eerst niet zeker of ik wel mee zou gaan want was vrijdag en zaterdag niet helemaal lekker. Ik had zaterdag zelfs een jachtdag afgezegd, en dat doe ik niet snel. Daar baalde ik enorm van want ze sms-ten al snel dat ze een vos hadden. Waren we er maar bij geweest! Vandaag rekenden ze op Tobor want een andere hond was kreupel. Gelukkig ging het vanmorgen wel redelijk goed. Paracetamolletjes maar mee voor het geval dat...

Tobor heeft weer heerlijk gewerkt. Ik sta telkens versteld dat hij (bijna) elke keer als eerste bij een aangeschoten fazant is. Dit heeft hij geleerd in Frankrijk waar hij elke keer net te laat was en daar heb ik een paar keer een teleurgesteld koppie gezien van Tobor. Dit duurde niet lang of hij zorgde dat hij de eerste was. Ook vandaag. Meneer weet precies waar het te doen is.

Hier zit hij met de fazant die hij op bovenstaande foto komt brengen.
Nog eventjes vasthouden voor de foto!

Zoekplaatje: Het stipje is Tobor. Ik maak de foto net vanuit de groenbemesting waar een fazant op ging die aangeschoten was en richting het bos vloog. Tobor er achter aan en we zagen hem het bos in gaan. Dan maar wachten en hopen op het beste... en ja hoor... Daar zie ik Tobor weer verschijnen.... en met fazant!!!
Super!!! 

Hier is hij iets dichter bij

En hier is hij bijna bij mij. Wat een kanjer! 

Toen... het laatste bosje van de dag. Het was een dicht bosje van zo'n 200 x 100 meter. Veel lage begroeiing. Daar doorheen lopen was moeilijk maar daar hebben we honden voor. De labrador en Tobor er door. Ik zag Tobor dwars door hoge bramenstruiken gaan en zag dat hij met iets bezig was. Zo ineens schiet er een vos uit die dwars voor mij langs ging, voor mij binnen schot maar helaas... ik liep vandaag zonder geweer! Tobor er achter aan en ik schreeuwen: VOS!! VOS!! En gelijk horen we rechts wat knallen en gelijk ook vloeken... mis dus. Tobor was nog bezig in wat bramenstruiken en zo ineens nog een knal en ik hoor Anton juichen. Ik hoorde aan zijn gejuich dat hij een vos had geschoten. Zijn eerste! Zo snel mogelijk probeerden we om daar te komen om dit mooie moment te delen. Daar gekomen zag ik bovenstaand beeld: Tobor met vos... Prachtig!

En reken maar niet dat hij hem dan los laat, ook al is er een andere hond bij.

Anton blij met zijn eerste vos en Tobor blij met zijn buit.

Mijn twee kanjers met de vos. De vos hadden we aan Tobor zijn lijn gedaan want we hadden geen handschoenen mee. Stom... die lagen nog in de auto...
Tobor kijkt naar rechts want de rest van de groep was al richting auto gelopen. Tobor is bang dat hij wat zou missen.
Anton vol trots met zijn eerste vos.

Het tableau: 19 fazantenhanen, 10 hennen, 1 duif en... 1 VOS!!

Het was weer een prachtdag. Halverwege de dag hoopte ik dat ik het eind zou halen maar het ging goed. Iedereen die wat ziekig is kan ik aanraden om te gaan jagen; daar word je beter van!



woensdag 20 november 2013

Jagen met tranen in de ogen.

Gisteren hebben we weer een prachtige jachtdag gehad met ons eigen clubje.
Tobor was als enige hond en daarom hebben we Jorn meegevraagd om eens met zijn jonge Engelse Springer Spaniel van nog geen 10 maanden te komen (zonder geweer). Jorn is een cursist van mij en heeft net zijn jachtakte. Het blijkt dat de twee afzonderlijk, geweer en hond, niet zo vanzelfsprekend is. Bij je jachtakte halen leer je wat de regeltjes zijn en wat de verwachtingen van jou als geweer zijn. In alle boekjes staat ook hoe je een jachthond moet opleiden. Maar wat er van jou verwacht wordt en wat jouw positie in het veld is als voorjager daar bestaan naar mijn weten geen boekjes over. Hier kom ik nu pas achter nadat ik vorige week onervaren mensen in de jacht heb meegenomen en nu bij Jorn. Voor mij zijn heel wat zaken die vanzelfsprekend lijken, na heel wat jaren meegelopen te hebben in de jacht met hond, eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend als dat ik dacht. Die zaken probeer ik nu toch over te brengen op nieuwe voorjagers. En om dat voor hen in praktijk te brengen is weer een volgende uitdaging.
Maar... Jorn en zijn springertje Moos hebben goed gewerkt. Moos luisterde goed en was enthousiast en wist al goed wat hij moest doen. Wat ben ik dan weer trots op mijn cursist! Af en toe heb ik Tobor aangelijnd gehouden om Moos te kunnen laten werken. Jorn heb ik heel wat tips kunnen geven en daar kan hij dan weer mee aan de slag. Jorn en Moos zijn een halve dag mee geweest, voor zo'n jonge hond ook meer dan voldoende.

Jorn en Moos aan het werk. Een singeltje 'uitpeuteren'. Mooi werk voor een springertje. Aan weerszijden liep er een geweer mee. Ondertussen had ik Tobor afgelegd om een paar fotootjes te maken. Hij had het er maar moeilijk mee.

Even er voor had Tobor nog een paar rare sprongen gemaakt in het veld. Een kat werd een boom ingejaagd. Toen kwamen er een paar Canadaganzen over waarvan er eentje werd gestrekt. Hier brengt Tobor hem naar mij toe. Ik ben zelf ook maar naar hem toe gelopen want zo'n zwaar ding in de bieten is niet makkelijk.

De eenden in dit water waren aangelopen door de geweren en er waren er 4 gestrekt. Drie aan de overkant en eentje in het water.

Braaf!!!

Goedzo!!!

Tobor bij 'zijn' tableau: 4 eenden, 2 fazanten en een Canadagans.

En wat waren nou die tranen in de ogen???
Eén van de driften was in de groenbemesting. Tobor van de lijn en doet gelijk zijn werk. Hij loopt helemaal naar de rechtse kant van het veld en staat daar als een blok voor. Anton met geweer staat daar in de buurt en loopt er naar toe. Tobor stoot de haan op, Anton schiet, fazant valt en Tobor is er al bij en loopt met de fazant in de bek voor alle drijvers langs naar mij toe om mij de fazant te brengen.
Dit had een ander geweer, die op de kop van het veld stond, gadegeslagen en vond dit prachtig en kreeg er tranen van in zijn ogen, zó mooi vond hij dit.
Dit vertelde hij mij met natte ogen. Daar word je wel even stil van...
  

zondag 17 november 2013

Een hele mooie jachtdag.

Het was weer een jachtdag waarbij ik wat foto's kon maken. 's Morgens zouden we wat 'peuteren' en 's middags bij een boer die veel overlast had van het haas. Het was bij iemand anders in de jacht waar Anton en ik samen uitgenodigd waren. Ik moet dan altijd vragen of ze me als geweer of als hond willen. Beide wilden ze wel. Ik heb de vrijheid genomen om te vragen of ik 's morgens dan met Tobor mocht werken zonder geweer en 's middags alleen met geweer. 'Geen probleem' werd er gezegd. Gelukkig maar want ik wilde graag de puntjes weer eens even op de i zetten bij Tobor. Hij heeft de laatste dagen zo veel gejaagd dat meneertje een ZZB-er is geworden (een Zelfstandige Zonder Baas). En dat vindt iedereen prachtig want hij haalt het wild er uit en het wordt ook binnen gebracht maar ondertussen nog even luisteren naar de baas werd moeilijk en dan krijg je soms toch niet helemaal het gewenste resultaat.

We begonnen met een stuk maïs wat helemaal gekneusd en krom en plat lag. Denk dat het stormschade was. Hier zaten vast wel wat fazanten in want voedsel in overvloed. Eerst nog even een slootje aanlopen en kijken of er eenden in zitten. Niets... Ik stelde voor om Tobor nog even langs de kant te laten lopen, misschien zat er nog iets in het riet. En gelijk stond hij voor. Er ging een fladderende woerd op die niet kon vliegen. Het werd een duiker waar Tobor achteraan mocht. Tobor kon 'm niet meer op die plek vinden en ik verzocht de geweren te kijken links en rechts in de sloot want de eend kan al een eind ver zijn. Toen zag ik de eend plat op het water liggen, al ver links van waar Tobor nog aan het zoeken was. Geef maar een vangschot, vóór hij weer duikt! En Tobor heeft hem binnengebracht. Mooi afschot want de woerd had een kapotte vleugel. Zo zie je maar, als je geen hond bij je had gehad waren we deze woerd gewoon voorbij gelopen.
In de maïs zaten inderdaad een paar fazanten. Die binnen schot kwamen werden gemist. Jammer dan. Tobor was de eerste 10 minuten inderdaad weer even ZZB-er maar ik heb hem een paar keer goed kunnen corrigeren en daarna luisterde meneertje weer prima! Was blij dat ik mijn geweer niet bij had zodat ik Tobor alle aandacht kon geven. We hebben nog een paar ruigtes en kantjes uitgepeuterd en Tobor heeft een loper binnen gehaald. Op deze fazantenhaan werd drie keer geschoten. Op het laatste schot viel de fazant maar deze nam gelijk de benen. Tobor had nog net gezien waar deze viel en hij ging er als een speer achteraan. Binnen 'no time' was deze binnen, levend en wel. Prachtig!!! Wat heeft hij weer heerlijk gewerkt.

Kantje uitpeuteren.

Hier komt de fazantenhaan levend en wel binnen, de loper.

Het was best mistig. Hier Anton met geweer.

We waren klaar en liepen weer terug naar de auto's. Tobor had ik nog los want de wind stond gunstig uit het kantje en wie weet zit er nog iets. Hier staat Tobor een beetje raar voor. Het bleek een konijnenhol en ik denk dat meneer konijn thuis was, zie foto hier onder:

Meneer konijn... u heeft bezoek!!!

Tussentijds tableau van een eend met kapotte vleugel en een fazantenhaan die een loper werd.

Trotse Tobor.
De ZZB-er werd NBLH-er
(Zelfstandige Zonder Baas werd Naar Baas Luisterende Hond)
Ik was weer zeer tevreden!

Tobor zijn ochtend zat er op. Ik heb hem naar huis gebracht en goed verzorgd. Na de heerlijke lunch gingen we op het haas, ik zonder hond maar met geweer. Bij deze boer zaten enorm veel hazen en je kon aan de bieten zien dat ze goed waren aangevreten. Er mochten dus best wat hazen uit. De vorige keer dat we hier waren hebben we er ook veel gezien. We waren met 5 geweren dus d'r zou toch wel iets binnen schot moeten komen.

Haas in de wildzak.

Jorn met zijn eerste haas!



Jorn zijn eerste haas werd bewonderd.

De boer was tevreden. 4 volle hazen en één scharminkeltje. De tweede van links was echt een joekel, deze bleek wel 5 kilo te wegen! Het haasje rechts daar was iets mee. Deze kwam ik tegen in de bieten en zag al dat er iets mis mee was. Hij lag niet zoals hazen altijd liggen. Hij ging wel op de lopers maar er zat geen snelheid in. Hij is geschoten en thuis hebben we hem opengemaakt. We vermoeden dat hij is aangereden want het was een rommeltje binnenin. Dat hij nog leefde was een wonder. Maar goed dat we hem uit zijn lijden hebben kunnen verlossen. Wederom een goed afschot, net als de eend van vanmorgen.

Al met al een hele mooie jachtdag!


maandag 11 november 2013

6 x jagen in 10 dagen... beetje veel...!

Ik realiseer mij dat ik hier in een luxe positie zit. De afgelopen 10 dagen ben ik 6 keer mee geweest op jacht. Drie keer alleen met Tobor, één keer alleen met geweer en twee keer met Tobor èn geweer. Geen enkele keer was het in hetzelfde jachtveld, allemaal verschillende jachten. Toevallig deze afgelopen 10 dagen een keer in Frankrijk en een keer in België. Nu ligt Tobor helemaal total loss in zijn mandje, de komende week staat er 'gelukkig' geen jacht gepland. Kan hij (en ik ook) even goed herstellen. Omdat ik nu ook regelmatig met geweer loop lukt het mij niet echt om óók nog eens foto's te maken.

Hieronder foto's van de jacht in België. Met Tobor en geweer.

Er was een duif geschoten, niet door mij, maar Tobor komt 'm netjes brengen.

Tobor met een fazant onderweg naar mij.

Die is binnen.

Anton. Hij lacht wel maar ik weet niet zeker of hij het leuk vond dat ik twee fazanten meer had geschoten dan hem. Wel heel leuk is dat we samen onze jachtdagen kunnen beleven. Dat zie je toch niet vaak dat partners samen jagen.

Tobor aan het eind van de dag. De dag er voor had hij ook al een erg zware jachtdag gehad en hier zie je dat hij echt moe is en last heeft van zijn poten. 'Rustig aan doen' staat dan ook niet in Tobor zijn woordenboek.

Drijvers met de fazanten. (Hennen mochten geschoten worden.)

Het tableau: 15 hanen, 12 hennen, 1 duif en 1 konijn.



De jachtdag van afgelopen zaterdag hier in de buurt met de combinatie van Paul... de combinatie waar het allemaal begon... 'Ga je een keertje mee jagen met je hondje?'... En Jarina was niet meer weg te slaan!!!
Altijd erg gezellig! Bij deze jacht jaag ik zonder geweer, met Tobor.

Een mooi stukje 'rotzooi' waar altijd wel een fazant uit komt. Tobor maakte zijn slagen mooi breed voor de drijvers langs.

einde van het stukje 'rotzooi', voor ons dan toch want het slootje was erg vol met water. Tobor is aan de ander kant nog niet klaar, die gaat maar door.

Mooi stukje afschot, een wit konijn. Waarschijnlijk achter gelaten door mensen die er niet meer voor wilden zorgen. Tobor vond het maar raar... een wit konijn?!?

En Tobor sjeest maar door... Terwijl wij met goed fatsoen over prikkeldraad en een sloot proberen te komen loopt Tobor nog ff langs de maïs. 

We waren al klaar met jagen, de rest ging al aan de soep met broodjes en ik wilde Virtan nog even uitlaten. Hij had braaf in mijn busje gezeten en is tussendoor, bij de borrel, er ook nog even uitgeweest. Prachtig vindt hij dit want de meesten kent hij wel.We zijn nog even het bos ingegaan. Hier zie je dat 'onze ouwe' zijn neus nog prima in orde is. Virtan en Tobor staan samen voor. Er ging nog een fazantenhaan op! Prachtig!
Tobor zie je met een schuin oog naar mij kijken. Het duurde een beetje lang. Ja Tobor, je hebt gelijk maar ik moet nog een foto maken ook!

En dit is wat Virtan het liefst doet: Stöbern! Tobor er achter aan.

'Onze ouwe'. Helemaal in zijn element.

En samen nog even poseren. Tobor nog met zijn hesje aan. We hadden n.l. voornamelijk in bossen gejaagd met veel onderbegroeiing zoals hier op de achtergrond. Hier zou een vos uit kunnen komen en dan heb ik mijn hond het liefst goed zichtbaar.


maandag 4 november 2013

Jachtdag voor de voet op patrijs in Frankrijk.

Zaterdagmiddag zijn Matty en ik vertrokken richting Frankrijk. We waren gevraagd om met onze honden te komen werken. Graag!!! Matty met Vrommes en ik uiteraard met Tobor. Zaterdagavond in een hotelletje zodat we zondag 'fris en fuitig' klaar konden staan voor de jachtdag.
De dag begon heel donker en we moesten maar langzaam ontbijten want het regende nogal. De dag gaat dan gewoon door, maar regen... daar houdt niemand toch echt van?!
Alsof we het verdiend hadden: We hebben het de hele dag droog gehouden met af en toe zelfs een zonnetje. Net na de laatste drift van de dag barstte de hemel weer open met een ontzettende plensbui. Bij het uithangen van het tableau was het weer droog en daarna brak het wéér los. We hebben het dus enorm getroffen.
Tobor en ik moesten flink aan de bak de hele dag en ik heb een paar keer wel met mijn fototoestelletje in mijn handen gestaan maar ik had mijn handen vol. Dus niet veel foto's kunnen maken helaas.
Tobor heeft in ieder geval de tijd van zijn leven gehad; voorgestaan, veel patrijzen kunnen apporteren, flink kunnen stöbern, en lekker op de wind kunnen werken. Ik was weer trots op m'n mannetje. Matty was ook zéér te spreken over Vrommes die ook goed werk heeft geleverd. We stonden elke keer helaas erg ver uit elkaar dus heb niet alles kunnen zien, maar de patrijzen werden door de honden mooi voor de geweren gepresenteerd en ook goed binnen gebracht.

Tobor met roodpootpatrijs.

Beetje onscherp of bewogen, maar ook hier heeft Tobor een patrijs.

Het tableau: 50 patrijzen, 2 fazanten en één eendje.

Tobor en ik.

Matty met Vrommes.

Vrouwenjachtdag

Afgelopen vrijdag, 1 november, heb ik meegedaan met de vrouwenjachtdag. Een dag in het leven geroepen door Facebook en aangemeld alszijnde: Met geweer of zonder geweer, met hond of zonder hond. Aangezien er niet zo veel vrouwen met jachtakte zijn kon ik mee doen als geweer en moest ik Tobor thuis laten. Het was een bijzondere dag, ook omdat er de halve dag pers rondliep. Cameraploegen van SBS6 en RTL4 liepen met hun toeters en bellen rond, fototoestellen maakten overuren en er liepen een paar mensen met notitieblokjes en pennen. Bijzonder hoor! Je voelt dan toch enige spanning en raak schieten is dan moeilijk. 's Middags heb ik dan toch nog een fazant kunnen strekken. Er vloog genoeg wild, we hebben veel fazanten zien vertrekken uit de mooie velden. Helaas waaide het superhard en konden de fazanten gelijk flink hoogte en snelheid nemen waardoor ze meestal niet binnen schot waren.
Een paar foto's van die dag:

De geweren voorop. Prachtige foto, ik loop met het geweer op m'n schouder.

In kleur, foto uit een artikel van De Spits.

Allemaal met signaalvest aan, honden ook.

De cameraploeg aan het werk.

Willy was er met Grote Munsterlander Duke. Dit was hun eerste jachtdag en ik geloof dat Willy de smaak flink te pakken heeft en Duke ook.
Willy maakt hier onderstaande foto.

Hier maak ik bovenstaande foto.

De maïs wordt uitgekamd.

Na het blokje maïs terug naar de bussen.

Tableau uitleggen: 2 hazen, 1 fazantenhaan, 4 hennen en 2 eenden. Eén hen heb ik geschoten en was ook toegestaan, één hen per schutter (ik had er al twee bewust laten gaan maar de derde kwam zó mooi binnen schot...)

De geweren, ikke wéér met geweer op schouder.

Artikel in De Spits.

Al met al een hele leuke ervaring met leuke mensen. Mijn conclusie: Jagen met vrouwen is niet anders dan jagen met mannen. (hoewel sommige vrouwen daar anders over dachten)