Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.

Ondertussen is Eino van het Zonnebeekbos (Baake) bij ons komen wonen. We zijn erg benieuwd wat hij voor ons in petto heeft.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

zondag 29 september 2013

Dagje schadebestrijding

Gisteren stond in het teken van schadebestrijding. 's Ochtends vroeg op om vóór dat het licht wordt op onze plek te zitten op de kraaien. Samen met Anton, Koen en Marc hadden we erg veel kraaienlokkers. Want... hoe meer lokkers, hoe makkelijker er ze op in vallen. We hadden er zeker 30 staan. Wat dat betreft kon het toch niet mislukken. De dag er voor vlogen ze er ook al goed dus met onze goede posten in de maïs en zó veel lokkers... ik zou mijn eerste kraai toch wel moeten kunnen schieten die dag. Ik werd tussen Anton en Marc in gezet, op mijn krukje, met geweer, en Tobor in de auto. Hij zou na de tijd mogen nazoeken. De eerste kraai vloog op de lokkers af, in mijn richting! Ik ga voorzichtig staan, schouder, doe één schot en... YESS! Mijn eerste kraai! Daar komen er nog twee. Eentje weer in mijn richting. Zelfde riedeltje: Ik ga voorzichtig staan, schouder, doe weer één schot en.... Ja hoor... Wéér eentje! En Anton had de andere. Oh jee... ik heb er al twee, Anton 1. Als ik zo door ga mag ik nooit meer mee met de mannen! Daarna werd ik overmoedig en een heleboel kauwen bij elkaar is moeilijk. Helemaal als je met z'n vieren tegelijk het vuur opent. De kauwen gaan alle kanten op behalve de kant die je verwacht. Dan kan je wel langzaam gaan staan, en langzaam schouderen, maar dan gaat het zó snel dat je het allemaal niet meer kan volgen en maar weer op het krukje gaat zitten zonder een schot te lossen. De kunst is om je te focussen op één vogeltje. Inderdaad... dat is de kunst. Ik heb nog veel te leren. Maar ik had toch mijn eerste 2 kraaien geschoten en 3 kauwen op een totaal van 17 kauwen en 3 duiven.

Ons tableau in de ochtend, 7 kraaien, 10 kauwen en 3 duiven.

's Middags mocht ik toch weer mee op de duiven. Samen met Anton en Koen en dit keer Tobor weer naast mij. Ik stond in het midden zodat Tobor de duiven links en rechts ook goed zou kunnen zien vallen.
We hadden met z'n drietjes 14 duiven. Anton 6, Koen 4 en ik ook 4. Ik krijg de smaak al flink te pakken moet ik zeggen. Mijn geweer bevalt ook prima! En Tobor heeft ook weer lekker kunnen werken.


Mijn geweer moest toch ook een keer op de foto.
We staan hier tegen de bosrand, onder de takken die je nu niet ziet. De zon stond al aardig laag.

Het lijkt hier alsof we vol in het open veld staan maar is niet zo. De takken hangen over ons heen. Tobor is naar voren geslopen. Hij moest eigenlijk achter me liggen, iets meer uit zicht. Naast Tobor liggen twee lege patronen. Zo hou ik zelf de tel bij wat ik zelf heb geschoten (tip van Anton). De andere duiven van Anton en Koen komen n.l. ook bij mij binnen.

Tobor komt terug met een duif en markeert er ondertussen nog eentje.

Ebony is geslaagd voor haar basis gehoorzaamheid!

Ebony (Ebby) is geslaagd voor haar basis gehoorzaamheid en ze groeit als kool. Zo schreef het baasje van Ebby. Ze gaat met Ebby door met het vervolg hier op. Goed zo Ebby!!! Ze heeft vast wel een dikke kluif verdiend.
En nog een paar fotootjes:

Vol aandacht.

Ben ff bezig...!

Dit noemen wij een 'Bakoes-lip'. Vernoemd naar onze vorige GM Bakoes. Hij had ook vaak zijn lip verkeerd zitten, zoals Ebby hier.

Wat een heerlijk gek beest!

woensdag 25 september 2013

MAP Arnemuiden

16 September hebben Tobor en ik onze eerste MAP gelopen. Ik had geen foto's van die dag maar zag op de site van de Zeeuwse Jachthonden commissie dat we op de foto stonden dus die heb ik maar gepikt.
Ik hadden niet verwacht dat we in één keer een MAP-B zouden halen want Tobor heeft er moeite mee als ik van een afstand naar hem ga roepen. Dan slaat hij meestal vast en komt dan maar terug. En tsja... op een MAP moet je dat toch wel eens doen. Als er geschoten wordt dan is hij er als de kippen bij maar zijn onzekerheid slaat toe als het blind en op vertrouwen moet. We hadden twee onderdelen ondvoldoende afgelegd. De rest van de punten waren netjes: 80 / 65 / 85 /80

Bij deze proef lukte het net niet. Achter het geweer is ook water. Vanaf de overkant werd een eend gegooid die Tobor niet kon markeren, alleen op gehoor door de plons. Dit apport bracht hij netjes binnen.

Hier neem ik de eend maar snel aan want Tobor had de neiging om te gaan schudden. Met een MAP mag je staand aannemen.
Hierna moest ik Tobor over water sturen, de andere kant op. Dit mislukte want Tobor vond het geweer interessanter. Daar moest het toch te doen zijn? Hij was nog 10 meter van de overkant toen hij besloot richting geweer te zwemmen. En dan roepen op afstand... dat ging dus niet...

 

zaterdag 21 september 2013

Mijn eerste duif!

Mijn jachtakte is binnen en ik heb mijn eerste schoten kunnen lossen.
Eerst eens samen met Anton op de duiven en kijken hoe het zou gaan.
Ik heb 4 duiven geschoten!!! Dat had ik nooit gedacht. Heb er wel 20 patronen voor verschoten maar dat vind ik zelf nog niet slecht. Tobor heeft ze netjes binnen gebracht, ook de 10 die Anton nog heeft geschoten. Ik heb Tobor eerst aan de lijn gelegd om te voorkomen dat hij zou inspringen maar hij had het snel door dat eerst de lijn af moest. Daarna heb ik hem heb gewoon los gehad.

Mijn eerste duif!
Helemaal super: Met geweer en je eigen hond brengt je allereerste duif binnen.

zondag 15 september 2013

Twee dagen eendenjacht in Frankrijk.

Tobor en ik zijn twee dagen op eendenjacht in Frankrijk geweest. Beiden helemaal uitgeteld van twee mooie dagen met heel veel apporten. De eerste dag was in Marquillies, in de buurt van Lille. Een regenachtige dag met een tableau van 222 waarvan Tobor er 44 heeft binnengebracht.

Tobor op post. 

Deze eend heeft hij helemaal achteraan in deze watergang gehaald. Hij had hem prachtig kunnen markeren.
Het water was niet diep zoals je kan zien dus makkelijk te 'belopen'.

Een volgende drift.
Mijn trainingsmaatje Koen met draadhaar Chaquille staan een eind verder op post.

Tobor weet goed waar de eenden vandaan komen. Hem ontgaat niets. Ik jaag hem los voor wat soms moeilijk is want er vallen ook eenden die hij niet mag halen want die zijn voor de buurhonden als die dichter bij hun in de buurt vallen.

Er stonden ook van die hele 'leuke' struikjes met van die vreselijke klitteballen er aan, zoals je kan zien in Tobor zijn oren.

Beeld rechts van mij.

Beeld links van mij.

 Tobor met een eend.

Mijn tussentijds tableautje.

Weer een andere drift aan het water. Tobor haalt een aangeschoten eend uit het water.

Nog eentje/eendje

Na het afblazen van de drift moeten we gaan nazoeken. Ik dacht alles binnen te hebben toen Tobor niet meer weg was te slaan bij dit gat. Het kan zijn dat er een eend in is gekropen, maar ik durfde mijn arm er toch niet in te stoppen om te voelen. Het zou zo maar eens een rat kunnen zijn...!
Ik heb Tobor uiteindelijk aan zijn oren er bij weg moeten trekken want hij gaf niet op.

 Zo zag hij er uit na het gat.

Tableau van 222 eenden. Toevallig precies de helft eendjes en woerden.

Hier hebben we lekker gegeten. Prachtige lokatie in een oude fabriek.


De tweede dag was in de buurt van Laon. De avond er voor is Matty ook gekomen en had Vrommes en Becses mee. Deze dag hadden we een tableau van 170 eenden waarvan Tobor er tegen de 30 heeft binnen gehaald. Ik was op een gegeven moment de tel toch echt kwijt.

Geen scherp beeld maar hier komt Tobor met een eend terug maar kijkt ondertussen waar er nog een eendje valt.

Matty met Vrommes

weer eentje/eendje

Onscherp maar dit was een prachtig apport. Een nazoek van een eend die ik op de stoppels had zien vallen maar te ver weg om voor Tobor tijdens de drift goed te kunnen markeren. Dan besluit je om deze na te zoeken als de drift afgeblazen is. Tijdens de drift mag je namelijk absoluut niet van je plek af. De eend bleek niet meer op de stoppels te liggen maar was ver weggekropen in een droge sloot onder het gemaaide riet.

 Na de heerlijke lunch aan het klaar maken voor de middag. Vrommes werd door Matty gewisseld voor Becses. Een prachtige ervaring voor Becses. Ze heeft veel geleerd.

Ik sta zelf ook nog eens op de foto.
Tobor fluistert Becses in haar oor: 'Straks ga je héél veel eendjes apporteren, enne...Vind je mij macho genoeg zo?'

Tobor... helemaal uitgeteld na twee dagen eendenjacht met meer dan 70 apporten. Je zou bijna medelijden met hem hebben.

Becses en Tobor bij het Tableau.

Net na de jacht... Moe.

Links Chaquille en rechts Tobor in de bench na de jacht. Beiden erg moe.

Het waren twee geweldige dagen op de eenden.
We hebben veel regen gehad, slecht weer dus, maar erg goed eendenweer.

donderdag 12 september 2013

Foto's van Elko

Van Elko kreeg ik weer vier foto's. Hij is nu 14 weken en 13,8 kilo schrijft zijn baasje. Hij groeit hard, doet het op de cursus goed en het liefst loopt hij met stokken te slepen ondanks dat hij heel veel speeltjes heeft.





zaterdag 7 september 2013

Eendenjacht.

Vanaf 15 augustus is de eendenjacht weer geopend:
Vanochtend hebben we de wereld zien en horen ontwaken. Altijd weer prachtig om het langzaam licht te zien worden en alle geluiden te horen van alles wat wakker wordt.
Tobor en ik zijn mee geweest op de eenden. We waren met 3 geweren en 2 honden. Het ene geweer zat een heel eind verder op met zijn eigen hond. Tobor heeft van het tableau van 12 eenden, 9 eenden binnen gebracht. De meeste vielen aan de andere kant van het water of in het water. Er vlogen heel wat eenden en ook ganzen alleen zaten die meestal net niet op onze route of te hoog.
Tobor heeft weer lekker kunnen werken, een mooie training voor de MAP's die er aan zitten te komen, hoewel er geen enkel dubbel apport is gevallen.

Een goed beeld van de situatie. Wij zaten in de rietkant.

Tobor met de eend op de terugweg.


Tobor verdwijnt hier een beetje achter de rietstengels, maar hij zwemt met de eend naar mij toe.

Voor de foto even netjes laten afwerken. Meestal neem ik de eenden vanaf mijn plek aan.
Als het wild maar binnen is...

 Schudden.

Tussentijds tableau



maandag 2 september 2013

Successen cursisten + BBQ jachthondentraining.

Al 9 jaar verzorg ik hier in Oost Zeeuws Vlaanderen de KNJV jachthondentraining. Dit met veel plezier en elk jaar heb ik weer een enthousiaste groep om mij heen van cursisten die graag met hun honden de jacht in willen. (Jagers en voorjagers krijgen bij mij voorrang.)
We werken elk jaar naar een KNJV-B diploma toe plus proberen we wat praktijk te oefenen. De KNJV-proef in Lewedorp, georganiseerd door de Zeeuwse Jachthondencommissie, is ons doel.
Dit jaar hadden zich 7 cursisten opgegeven in Lewedorp met als doel een KNJV-B diploma. En met trots kan ik zeggen dat er 5 een B hebben gehaald, 1 een C diploma en helaas één diskwalificatie. Een mooi resultaat wat ik het vermelden waard vond.

Gisteren hebben we de afsluitende barbecue gehad van de jachthondentraining 2013. Elk jaar weer erg gezellig en ook met de aanhang er bij. In de schuur van Bram en Jaqueline was het goed toeven. Na mijn speach waarbij iedereen even aan bod kwam werd ik zelf nog even in 'het zonnetje' gezet. Ze hadden voor mij een 'prachtige' bikini gekocht want ze vonden dat ik niet altijd elke training passend gekleed was. Dit was namelijk het geval toen ik een paar weken terug achter een hond aan het water in ben gedoken omdat deze weigerde over te zwemmen. De baas van die hond moest er van mij zelf achteraan, het was namelijk typisch een gevalletje van weigeren, maar de baas hield het niet lang vol. Die had zijn schoenen ook nog aan... Het was gelukkig een mooie zomerse dag en mooi zwemweer. Daarna kwamen natuurlijk de mooie uitspraken van de mannen: 'Ik help je wel afdrogen' en 'Ik heb wel een zeem bij me maar die is voor de hond'. Het zwemavontuur heeft wel geholpen want daarna heeft de hond nooit meer geweigerd om over te zwemmen! En daarom werd mij dus gisteren een bikini aangeboden:

Mijn speach werd aandachtig aangehoord. Voor iedereen had ik iets op papier gezet.

In de schuur van Bram en Jaqueline.


Ik had al zo'n vermoeden...
Maatje 44 is mij wel iets te groot maar over de kleren heen stond het best goed... toch???
Charmant...

En het was nog een hele leuke avond waarbij de mannen vertelden dat ze ontzettend veel voorpret hebben gehad met hun geweldige idee... Dat zal wel ja!