Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldeed aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, maar heb hem nadat hij een prostaatprobleempje kreeg er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train niet zo veel meer met Tobor maar hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding.

Ondertussen is Eino van het Zonnebeekbos (Baake) bij ons komen wonen. We zijn erg benieuwd wat hij voor ons in petto heeft.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

maandag 30 december 2013

Tobor's dochters.

Altijd leuk: berichtjes van de pups van Tobor. Het zijn eigenlijk geen pups meer maar beginnen nu toch pubers te worden, of hoe één baasje het omschrijft: 'Ze krijgt braadworsten in de oren'.

Het baasje van Ebby zegt: "Met Ebby gaat het heel goed, we hebben onze vervolg 1 (gehoorzaamheid) met mooie cijfers gehaald en beginnen eerdaags met vervolg 2 (Is ook nodig met die braadworsten in de oren) Ik ben ook met haar begonnen met een cursus speuren (op menselijke lucht) wat we allebei erg leuk vinden, we hebben maandag net onze tweede les gehad en meteen een klein spoortje gelopen."

Van het baasje van Vita kreeg ik een verhaal wat eindigde met: 'Trots, trots, trots'.
Vita deed het erg goed op de jachthondentraining en was laatst het beste hondje van de klas.
Tsja, dan ben ik uiteraard ook zeer trots op de kroost van mijn eigen hond.

De twee zusjes zijn bij elkaaar op bezoek geweest en daar zijn een paar foto's van gemaakt:

Dit is Ebby. Oh... wat een scheetje!

Ook Ebby. Oh... wat een koppie!

 Dit is Vita. Oh... ook al zo'n scheet!

Twee spelende scheetjes.

Hier lijken ze niet al te blij... Voor de foto blijven zitten doen ze toch al best.





woensdag 18 december 2013

Veel jachtdagen, wat een luxe!

Wat een luxe, dat beseffen we ons zeer goed, maar we jagen op 't moment erg veel. We worden her en der gevraagd en uiteraard zeggen we niet snel nee. Vorig jaar was het nog zo dat Anton bij de ene jacht gevraagd werd en ik bij een andere, maar gelukkig is het dit jaar anders. We worden samen gevraagd. Dat was ook ons doel bij deze gezamenlijjke passie.
De laatste paar jachtdagen heb ik weinig foto's gemaakt. Het begint misschien ook erg veel van het zelfde te worden. Toch is elke jachtdag weer een andere belevenis. Soms wordt er de hele dag niets geschoten, zoals een vossenjachtdag in België terwijl we weten dat er vossen zitten, maar dan heb je toch een fijne dag. Heerlijk een dag buiten en werken met Tobor. Wat een zaligheid en luxe.
Hier onder een paar foto's van een paar jachtdagen:

Hier baas... het haas.

Nog een haas. Zwaar werk op de geploegde akkers.

Een sloot aanlopen voor eenden, en er zaten er een paar op. Deze brengt Tobor netjes bij mij. Ondertussen houdt hij het apport van een eend van een andere hond goed in de gaten.

Vossenjachtdag in België. Helaas niets...
Hier Tobor en Engelse Springer Spaniel Moos van 11 maanden. Die vond het prachtig!

Na de drift lopen Tobor en ik weer terug. (Tobor staat hier niet voor hoor...)

Mijn eerste haas!

Over water een eend...

Door de rietkant...

De eend leeft nog... goed vasthouden Tobor! Maar natuurlijk baas!

Tobor, Anton en ik in de iets te hoge groenbemesting. Hier en daar komt Tobor er wel boven uit maar om het wild vast te zetten is erg moeilijk.



donderdag 12 december 2013

Vier dagen cursus: Van gehoorzaamheid tot jacht voor Grote Munsterlanders.


Foto uit 'oude doos' van cursus.

Heeft u een jonge Grote Munsterlander, ongeveer tussen de 1 en 2 jaar oud, en wilt u wat meer te weten komen over opvoeding/training/wedstrijden en jacht? Dan is deze cursus iets voor u. Tijdens deze vier dagen krijgt u zowel theorie- als praktijkles over het hoe en wat van deze onderwerpen.
Wij geven de cursus op de volgende vier zondagen: 26 januari, 23 februari, 23 maart en 13 april, telkens van 9:30 uur tot ±16:00 uur. Wij kiezen voor een interval tussen de cursusdagen zodat u de ervaringen van de training thuis voldoende kunt oefenen, mede als voorbereiding op de volgende dag.
Er kunnen maximaal 8 baas/hond combinaties mee doen, vol is vol. Wij hebben zelf ervaring met Grote Munsterlanders, de opvoeding, training, wedstrijden en jacht. Indien er teveel inschrijvingen zijn plaatsen wij u op de reservelijst, als er te weinig aanmeldingen zijn wordt de groep aangevuld met andere staande honden om de groep compleet te maken.
Kosten: 200,- Euro voor 4 dagen, inclusief trainingswild, koffie/thee en lunch.
Locatie: 2x in Baarland, Zeeland / 2x in Hulst, Zeeland.
Meenemen: dummy 500 gram / fluit / jachtlijn / beloning voor hond.

Beknopt programma:
Dag 1: opvoeding / gehoorzaamheid / training;
Dag 2: apporteren;
Dag 3: KNJV-proeven / MAP’s (Meervoudige Apporteer Proef);
Dag 4: jacht / veldwerk.

Voor aanmelden of informatie:
Jarina Kisjes: info@jardeco.nl / 06-12306396
Matty de Putter



vrijdag 6 december 2013

Vita, half jaar oud.

Uiteraard is Vita, net als Elko, ook een half jaar geworden.
Waar ik Elko veel op Tobor vind lijken, vind ik Vita op haar moeder Birka lijken.

(E)Vita van 't Woudse Veldt





donderdag 5 december 2013

Elko, een half jaar oud.

Het baasje van Elko stuurde mij een mail met foto's van Elko en schreef er bij dat hij nu een half jaar is. Da's waar ook! Helemaal niet aan gedacht! Gisteren zijn de pups van Birka en Tobor een half jaar geworden. En wat een hele kerel is Elko al, en volgens zijn baasje met een eigen willetje want kijk maar eens wat hij doet als het baasje eventjes niet kijkt: Dan installeert hij zich eens op zijn gemakje op de bank. En wat een onschuldige kop trekt hij daar bij. Ja, ja.... de pubertijd komt er aan hoor! Ik denk dat we nog wel wat verhalen gaan krijgen.... Maar ja, daar ben je ook Grote Munsterlander voor.

Elko van 't Woudse Veldt, precies een half jaar oud.


Baasje... ik lig hier prima hoor, waar ga jij zitten?

Hoezo... mag niet?!? Jij zit hier toch ook altijd?
 

zondag 24 november 2013

Jachtdag in België... plus vos!

Vandaag hebben we een prachtige jachtdag gehad in België. Ik was eerst niet zeker of ik wel mee zou gaan want was vrijdag en zaterdag niet helemaal lekker. Ik had zaterdag zelfs een jachtdag afgezegd, en dat doe ik niet snel. Daar baalde ik enorm van want ze sms-ten al snel dat ze een vos hadden. Waren we er maar bij geweest! Vandaag rekenden ze op Tobor want een andere hond was kreupel. Gelukkig ging het vanmorgen wel redelijk goed. Paracetamolletjes maar mee voor het geval dat...

Tobor heeft weer heerlijk gewerkt. Ik sta telkens versteld dat hij (bijna) elke keer als eerste bij een aangeschoten fazant is. Dit heeft hij geleerd in Frankrijk waar hij elke keer net te laat was en daar heb ik een paar keer een teleurgesteld koppie gezien van Tobor. Dit duurde niet lang of hij zorgde dat hij de eerste was. Ook vandaag. Meneer weet precies waar het te doen is.

Hier zit hij met de fazant die hij op bovenstaande foto komt brengen.
Nog eventjes vasthouden voor de foto!

Zoekplaatje: Het stipje is Tobor. Ik maak de foto net vanuit de groenbemesting waar een fazant op ging die aangeschoten was en richting het bos vloog. Tobor er achter aan en we zagen hem het bos in gaan. Dan maar wachten en hopen op het beste... en ja hoor... Daar zie ik Tobor weer verschijnen.... en met fazant!!!
Super!!! 

Hier is hij iets dichter bij

En hier is hij bijna bij mij. Wat een kanjer! 

Toen... het laatste bosje van de dag. Het was een dicht bosje van zo'n 200 x 100 meter. Veel lage begroeiing. Daar doorheen lopen was moeilijk maar daar hebben we honden voor. De labrador en Tobor er door. Ik zag Tobor dwars door hoge bramenstruiken gaan en zag dat hij met iets bezig was. Zo ineens schiet er een vos uit die dwars voor mij langs ging, voor mij binnen schot maar helaas... ik liep vandaag zonder geweer! Tobor er achter aan en ik schreeuwen: VOS!! VOS!! En gelijk horen we rechts wat knallen en gelijk ook vloeken... mis dus. Tobor was nog bezig in wat bramenstruiken en zo ineens nog een knal en ik hoor Anton juichen. Ik hoorde aan zijn gejuich dat hij een vos had geschoten. Zijn eerste! Zo snel mogelijk probeerden we om daar te komen om dit mooie moment te delen. Daar gekomen zag ik bovenstaand beeld: Tobor met vos... Prachtig!

En reken maar niet dat hij hem dan los laat, ook al is er een andere hond bij.

Anton blij met zijn eerste vos en Tobor blij met zijn buit.

Mijn twee kanjers met de vos. De vos hadden we aan Tobor zijn lijn gedaan want we hadden geen handschoenen mee. Stom... die lagen nog in de auto...
Tobor kijkt naar rechts want de rest van de groep was al richting auto gelopen. Tobor is bang dat hij wat zou missen.
Anton vol trots met zijn eerste vos.

Het tableau: 19 fazantenhanen, 10 hennen, 1 duif en... 1 VOS!!

Het was weer een prachtdag. Halverwege de dag hoopte ik dat ik het eind zou halen maar het ging goed. Iedereen die wat ziekig is kan ik aanraden om te gaan jagen; daar word je beter van!



woensdag 20 november 2013

Jagen met tranen in de ogen.

Gisteren hebben we weer een prachtige jachtdag gehad met ons eigen clubje.
Tobor was als enige hond en daarom hebben we Jorn meegevraagd om eens met zijn jonge Engelse Springer Spaniel van nog geen 10 maanden te komen (zonder geweer). Jorn is een cursist van mij en heeft net zijn jachtakte. Het blijkt dat de twee afzonderlijk, geweer en hond, niet zo vanzelfsprekend is. Bij je jachtakte halen leer je wat de regeltjes zijn en wat de verwachtingen van jou als geweer zijn. In alle boekjes staat ook hoe je een jachthond moet opleiden. Maar wat er van jou verwacht wordt en wat jouw positie in het veld is als voorjager daar bestaan naar mijn weten geen boekjes over. Hier kom ik nu pas achter nadat ik vorige week onervaren mensen in de jacht heb meegenomen en nu bij Jorn. Voor mij zijn heel wat zaken die vanzelfsprekend lijken, na heel wat jaren meegelopen te hebben in de jacht met hond, eigenlijk helemaal niet zo vanzelfsprekend als dat ik dacht. Die zaken probeer ik nu toch over te brengen op nieuwe voorjagers. En om dat voor hen in praktijk te brengen is weer een volgende uitdaging.
Maar... Jorn en zijn springertje Moos hebben goed gewerkt. Moos luisterde goed en was enthousiast en wist al goed wat hij moest doen. Wat ben ik dan weer trots op mijn cursist! Af en toe heb ik Tobor aangelijnd gehouden om Moos te kunnen laten werken. Jorn heb ik heel wat tips kunnen geven en daar kan hij dan weer mee aan de slag. Jorn en Moos zijn een halve dag mee geweest, voor zo'n jonge hond ook meer dan voldoende.

Jorn en Moos aan het werk. Een singeltje 'uitpeuteren'. Mooi werk voor een springertje. Aan weerszijden liep er een geweer mee. Ondertussen had ik Tobor afgelegd om een paar fotootjes te maken. Hij had het er maar moeilijk mee.

Even er voor had Tobor nog een paar rare sprongen gemaakt in het veld. Een kat werd een boom ingejaagd. Toen kwamen er een paar Canadaganzen over waarvan er eentje werd gestrekt. Hier brengt Tobor hem naar mij toe. Ik ben zelf ook maar naar hem toe gelopen want zo'n zwaar ding in de bieten is niet makkelijk.

De eenden in dit water waren aangelopen door de geweren en er waren er 4 gestrekt. Drie aan de overkant en eentje in het water.

Braaf!!!

Goedzo!!!

Tobor bij 'zijn' tableau: 4 eenden, 2 fazanten en een Canadagans.

En wat waren nou die tranen in de ogen???
Eén van de driften was in de groenbemesting. Tobor van de lijn en doet gelijk zijn werk. Hij loopt helemaal naar de rechtse kant van het veld en staat daar als een blok voor. Anton met geweer staat daar in de buurt en loopt er naar toe. Tobor stoot de haan op, Anton schiet, fazant valt en Tobor is er al bij en loopt met de fazant in de bek voor alle drijvers langs naar mij toe om mij de fazant te brengen.
Dit had een ander geweer, die op de kop van het veld stond, gadegeslagen en vond dit prachtig en kreeg er tranen van in zijn ogen, zó mooi vond hij dit.
Dit vertelde hij mij met natte ogen. Daar word je wel even stil van...
  

zondag 17 november 2013

Een hele mooie jachtdag.

Het was weer een jachtdag waarbij ik wat foto's kon maken. 's Morgens zouden we wat 'peuteren' en 's middags bij een boer die veel overlast had van het haas. Het was bij iemand anders in de jacht waar Anton en ik samen uitgenodigd waren. Ik moet dan altijd vragen of ze me als geweer of als hond willen. Beide wilden ze wel. Ik heb de vrijheid genomen om te vragen of ik 's morgens dan met Tobor mocht werken zonder geweer en 's middags alleen met geweer. 'Geen probleem' werd er gezegd. Gelukkig maar want ik wilde graag de puntjes weer eens even op de i zetten bij Tobor. Hij heeft de laatste dagen zo veel gejaagd dat meneertje een ZZB-er is geworden (een Zelfstandige Zonder Baas). En dat vindt iedereen prachtig want hij haalt het wild er uit en het wordt ook binnen gebracht maar ondertussen nog even luisteren naar de baas werd moeilijk en dan krijg je soms toch niet helemaal het gewenste resultaat.

We begonnen met een stuk maïs wat helemaal gekneusd en krom en plat lag. Denk dat het stormschade was. Hier zaten vast wel wat fazanten in want voedsel in overvloed. Eerst nog even een slootje aanlopen en kijken of er eenden in zitten. Niets... Ik stelde voor om Tobor nog even langs de kant te laten lopen, misschien zat er nog iets in het riet. En gelijk stond hij voor. Er ging een fladderende woerd op die niet kon vliegen. Het werd een duiker waar Tobor achteraan mocht. Tobor kon 'm niet meer op die plek vinden en ik verzocht de geweren te kijken links en rechts in de sloot want de eend kan al een eind ver zijn. Toen zag ik de eend plat op het water liggen, al ver links van waar Tobor nog aan het zoeken was. Geef maar een vangschot, vóór hij weer duikt! En Tobor heeft hem binnengebracht. Mooi afschot want de woerd had een kapotte vleugel. Zo zie je maar, als je geen hond bij je had gehad waren we deze woerd gewoon voorbij gelopen.
In de maïs zaten inderdaad een paar fazanten. Die binnen schot kwamen werden gemist. Jammer dan. Tobor was de eerste 10 minuten inderdaad weer even ZZB-er maar ik heb hem een paar keer goed kunnen corrigeren en daarna luisterde meneertje weer prima! Was blij dat ik mijn geweer niet bij had zodat ik Tobor alle aandacht kon geven. We hebben nog een paar ruigtes en kantjes uitgepeuterd en Tobor heeft een loper binnen gehaald. Op deze fazantenhaan werd drie keer geschoten. Op het laatste schot viel de fazant maar deze nam gelijk de benen. Tobor had nog net gezien waar deze viel en hij ging er als een speer achteraan. Binnen 'no time' was deze binnen, levend en wel. Prachtig!!! Wat heeft hij weer heerlijk gewerkt.

Kantje uitpeuteren.

Hier komt de fazantenhaan levend en wel binnen, de loper.

Het was best mistig. Hier Anton met geweer.

We waren klaar en liepen weer terug naar de auto's. Tobor had ik nog los want de wind stond gunstig uit het kantje en wie weet zit er nog iets. Hier staat Tobor een beetje raar voor. Het bleek een konijnenhol en ik denk dat meneer konijn thuis was, zie foto hier onder:

Meneer konijn... u heeft bezoek!!!

Tussentijds tableau van een eend met kapotte vleugel en een fazantenhaan die een loper werd.

Trotse Tobor.
De ZZB-er werd NBLH-er
(Zelfstandige Zonder Baas werd Naar Baas Luisterende Hond)
Ik was weer zeer tevreden!

Tobor zijn ochtend zat er op. Ik heb hem naar huis gebracht en goed verzorgd. Na de heerlijke lunch gingen we op het haas, ik zonder hond maar met geweer. Bij deze boer zaten enorm veel hazen en je kon aan de bieten zien dat ze goed waren aangevreten. Er mochten dus best wat hazen uit. De vorige keer dat we hier waren hebben we er ook veel gezien. We waren met 5 geweren dus d'r zou toch wel iets binnen schot moeten komen.

Haas in de wildzak.

Jorn met zijn eerste haas!



Jorn zijn eerste haas werd bewonderd.

De boer was tevreden. 4 volle hazen en één scharminkeltje. De tweede van links was echt een joekel, deze bleek wel 5 kilo te wegen! Het haasje rechts daar was iets mee. Deze kwam ik tegen in de bieten en zag al dat er iets mis mee was. Hij lag niet zoals hazen altijd liggen. Hij ging wel op de lopers maar er zat geen snelheid in. Hij is geschoten en thuis hebben we hem opengemaakt. We vermoeden dat hij is aangereden want het was een rommeltje binnenin. Dat hij nog leefde was een wonder. Maar goed dat we hem uit zijn lijden hebben kunnen verlossen. Wederom een goed afschot, net als de eend van vanmorgen.

Al met al een hele mooie jachtdag!