Welkom op de blog van Tobor en Henzen.


Welkom op de blog van Tobor en Baake,

Deze blog ben ik, Jarina Kisjes, begonnen als soort van 'foto- en verhalenalbum' om alles wat ik met mijn honden meemaak te delen met anderen. Filu vom Flörbach (Tobor) voldoet aan alle voorwaarden van de Nederlandse Grote Munsterlander Vereniging ( www.grotemunsterlander.nl ) om op de dekreuenlijst te mogen staan, nu met zijn 9 levensjaren heb ik hem er af gehaald. Tobor heeft twee keer voor nakomelingen gezorgd.
Ik train nog zweetwerk met Tobor en hij wordt veelvuldig ingezet tijdens de jacht op kleinwild en bij schadebestrijding. Tobor en ik staan samen op de zweethondenlijst.

Ondertussen doet Eino (Baake) van het Zonnebeekbos het ook heel erg goed! Hij heeft al erg veel leuks laten zien, zowel op de wedstrijden als in de jacht. Met alleen maar 2e plaatsen op de wedstrijden laat hij zijn talenten zien en in de jacht zou je bijna vergeten dat het nog een jonge hond is.
We genieten enorm van Tobor en Baake.


Mocht u opmerkingen hebben, reactie willen geven of iets anders willen vragen: jarinakisjes@gmail.com

maandag 25 mei 2020

Met Baake op de duiven

De duiven vielen in op graszaad en heb met Baake een aantal mooie apporten kunnen doen. Kan wel zeggen dat Baake een betrouwbare apporteur aan het worden is. Hij markeert de duiven goed en ze komen netjes binnen.
Eén apport wil ik er toch even uitlichten: Een duif fladderde nog een heel eind door, duidelijk ziek geschoten en windkracht 5 onder de vleugels. Baake mocht gaan. De duif vloog over- of in een rietkraag. Ik kon de duif niet meer volgen en daarna Baake ook niet meer. Het duurde even, maar maar zó fijn als je hem dan weer in volle galop terug ziet komen met een duif in de bek!





zaterdag 18 april 2020

Op de kraaien

Alweer op de kraaien.
Baake mocht een paar nazoeken doen. Een paar kraaien waren in het water gevallen en ook aan de andere kant van de kreek. Omlopen was niet mogelijk.


zondag 5 april 2020

Tobor 10 jaar!

Mijn trouwe maatje Tobor is vandaag 10 jaar geworden. Wat een mijlpaal is dat! We hopen nog lang in goede gezondheid van hem te mogen genieten. We staan nog steeds verbaasd wat hij uit zijn ‘hoge hoed’ tovert aan ervaring en werklust in de jacht, maar ook dat hij nog zo fit is met zijn 10 jaar. Af en toe laten we een osteopaat hem even lekker behandelen omdat zijn spieren dan vast zitten in zijn rug. Maar als dat alles is...
Tobor, GEFELICITEERD‼️


zondag 29 maart 2020

Op de kraaien

In deze tijd van Corona moeten we ons een beetje bezig houden.
Een goede bezigheid is dan om de kraaien proberen in toom te houden.
Zo ook deze morgen. Vroeg uit de veren, kwart voor 6 's morgens al in de kant van de sloot zitten vind ik altijd een hele opgave maar als je de wereld ziet en hoort ontwaken is dat alleen meestal al de moeite waard. Ik had mijn hutje al twee dagen van te voren gezet zodat de kraaien er al wat aan konden wennen.
Mijn hutje deed het goed, ze zagen me niet. Helaas heb ik niet veel kraaien bij me gehad maar er liggen er toch een paar op het tableau.



donderdag 27 februari 2020

Vossendag

Afgelopen zaterdag hadden we in onze combinatie een vossendag. Met 11 geweren, twee drijvers en twee extra honden hadden we vooral rietkragen op het programma staan. Bij de eerste drift is er helaas een vos ontkomen, deze was buiten schot ons te slim af.
Bij de tweede drift heb ik alleen Baake ingezet. Hij heeft prachtig werk laten zien en schuwt een beetje riet niet. Hij moet alleen elk geweer die op post staat even begroeten. Daarna werkt hij ook net zo hard weer door maar het is wel lachwekkend om te zien. Aan de andere kant van de rietkraag klonken een paar schoten. Daar aangekomen en bij het afblazen van de drift bleek er één vos aangeschoten te zijn maar is niet teruggevonden. De tweede wilde naar de overkant zwemmen maar heeft dat niet meer bewust meegemaakt. Deze vos lag tegen de rietkraag aan de overkant en we wilden deze daar niet laten liggen. Baake heb ik geprobeerd over te sturen maar hij bleef in eerste instantie op het spoor bezig waar de vos had gelopen vermoed ik. Door even een zandkluit richting de overkant te gooien kon ik zijn blik de andere kant op krijgen en ging hij zonder twijfel richting overkant en pakte in één keer de vos beet en kwam gelijk teruggezwommen. Tot aan de bovenkant van de dijk nam hij hem mooi mee en daar moest hij toch nog even geschud worden om zeker te weten dat deze toch echt dood was. Prachtig om te zien dat Baake dit zo maar doet terwijl dit zijn eerste echte apport van vos was.

Na de lunch hadden we nog drie driften te doen. Het was gelijk weer raak. Ook hier werd een vos geschoten. Tobor reageerde op het schot en moet dan toch even gaan kijken wat er aan de hand was. Via de walky talky hoorde ik dat hij met de vos rondliep. Ik zei daarop dat ze maar gewoon 'los' moesten zeggen tegen hem maar hoorde achteraf dat hij dat niet zo maar deed. Tobor moet altijd ff checken of een vos wel echt dood is en daarna is het ook goed.
Bij de andere twee driften is er geen vos meer losgekomen. Toch twee rekels op het tableau. Dit met dank aan alle inzet van alle geweren, drijvers en honden.



Aan de overkant, tegen de rietkraag lag de dode vos.

Baake neemt de vos zonder enig twijfel mooi mee.


De vos wordt de kant op gesleurd

Hoe trots kan je zijn?!

Baake met vos.

Tobor, nog even controleren of de vos echt wel naar de eeuwige jachtvelden is.

Tableau van de dag, twee rekels.

vrijdag 10 januari 2020

Oogonderzoek Baake

Vandaag ben ik met Baake naar Breda gereden voor een ECVO oogonderzoek.
Op de tafel met het licht uit en een lampje schijnend in de ogen bleef Baake er maar rustig onder. De Dierenarts bleef wat mij betreft ook iets te rustig en inderdaad... niet het gewenste resultaat.

Baake is 'voorlopig niet vrij van cataract'. Diagnose: Post Polar Cataract.
Dit houdt in dat er op beide ogen littekenweefsel is geconstateerd van een bloedvat. Het kan zijn dat dit alleen littekenweefsel is en geen cataract. Er is echter iets geconstateerd dus de dierenarts kon Baake geen 'vrij' geven. Over een half jaar moet ik weer terug met Baake. Dan wordt er nog eens gekeken. Zijn de plekjes dan hetzelfde gebleven dan is het littekenweefsel. Zijn de plekjes groter geworden dan is het toch cataract.
Mocht het alleen littekenweefsel zijn dan moet een team van artsen van de Raad van Beheer naar Baake zijn ogen kijken en die kunnen dan eventueel Baake alsnog 'vrij' geven.

Gelukkig is het niet iets wat schadelijk is voor Baake zijn gezondheid. We hebben nog steeds een geweldige werkhond en knuffelhond. Met cataract is een plekje op de dekreuenlijst echter uitgesloten.

Wordt vervolgd...